دورهمی

 
 :
بر اساس پیش بینی های سازمان جهانی جهانگردی،تا سال 2000 و بعد از آن تعداد جهانگردان به 650 میلیون نفر بالغ خواهد شد.حال آنکه جمعیت جهان در سال 1000 میلادی،فقط 500 میلیون نفر بوده است.در سال 1993،علی رغم رکود اقتصادی جهانی،تعداد جهانگردان به 500 میلیون نفر رسید.درآمدهای حاصل از بخش جهانگردی نیز به 304 میلیارد دلار رسید.این مبلغ،نمایانگر 8% صادرات کالاهای تجاری و 30%صادرات خدمات است.در میان صادرات کالاها و خدمات،جهانگردی مکان اول جدول را به خود اختصاص داد و بالاتر از صادرات نفت،موتورسیکلت و تجهیزات الکترونیک قرار گرفت.بنابر پیش بینی های سازمان جهانی جهانگردی تعداد جهانگردان بین المللی،در پایان دهه 1990 م.تا 8/3% و در پایان دهه اول قرن بیست و یکم،تا کمی بیش از 5/3% افزایش خواهد داشت.(سازمان جهانی جهانگردی-1994)

در عصر کنونی،ایجاد شبکه های حمل و نقل هوایی،زمینی،دریایی باعث رشد مسافرت های داخلی و خارجی شده است. در واقع،رشد اقتصادی،افزایش درآمدها،توسعه شبکه های حمل و نقل سریع و ارزان،وجود وقت آزاد بیشتر برای مردم،همگی شرایطی را به وجود آورده که باعث رشد بازاریابی در بخش جهانگردی شده است.به همین دلیل شرکت های بزرگ مسافربری بین المللی،اتوبوسرانی وغیره تشکیل شدند که مخصوصاَ دخالت زیادی در زندگی انسان دارند و قاعدتاَ باید تحت نظم معینی درآیند.
در ذیل،به نحوه ی صدور مجوز ثبت شرکت مسافربری بین المللی می پردازیم. خاطر نشان می شویم،شما سروران ارجمند در صورت نیاز به هر گونه مشاوره می توانید با کارشناسان ما در فکر برتر تماس حاصل نمایید.مشاورین حقوقی ما با تسلط کاملی که به قوانین و اصول حقوقی دارند، به شما کمک خواهند کرد تا تصمیمات صحیح تری اتخاذ نمایید.

صدور مجوز ثبت شرکت مسافربری بین المللی
با عنایت به بند «13» ماده ی (7) قانون تغییر نام وزارت راه به وزارت راه و ترابری مصوب 1353 و ماده ی (34)آئین نامه ی اجرایی قانون احداث پروژه های عمرانی بخش راه و ترابری از طریق مشارکت بانک ها و سایر منابع پولی و مالی کشور مصوب1367، موضوعات فعالیت مربوط به حمل و نقل مسافر نیاز به اخذ مجوز از وزارت راه و شهرسازی(سازمان حمل و نقل و پایانه های کشور) دارد.لازم به توضیح است موضوع شرکت منحصراَ می بایست مسافربری بین المللی جاده ای باشد و برای تعیین نام شرکت باید قبلاَ مراتب با واحد صدور مجوز هماهنگ گردد.

شرایط درخواست مجوز تاسیس شرکت مسافربری بین المللی:
1-معرفی مدیر عامل با شرایط ذیل
1.1ایرانی الاصل و مقیم ایران بودن
1.2تاهل
1.3تدین و عاملیت به احکام اسلام
1.4نداشتن سوء پیشینه
1.5سلامت و عدم اعتیاد به مواد مخدر
1.6انجام خدمت سربازی یا داشتن برگ معافیت دائم
1.7داشتن حداقل 30 و حداکثر 55 سال سن در زمان انتخاب
1.8داشتن مدرک تحصیلی لیسانس ترجیحاَ در رشته های فنی،مدیریت،اقتصاد
1.9داشتن حداقل یک سال تجربه مفید در امور مدیریت حمل و نقل که به یکی از راه های ذیل احراز خواهد شد:
الف)تایید سازمان یا وزارتخانه مربوط برای سابقه کار دولتی
ب)تایید سازمان تامین اجتماعی مبنی بر پرداخت حق بیمه
ج)روزنامه رسمی کشور
1.10عدم اشتغال به کار در سازمان ها و مراکز دولتی یا وابسته به دولت و نیز عدم اشتغال به کار مشابه در سایر شرکت ها
2-سپردن تعهد رسمی برای انجام امور ذیل:
2.1 ارائه تعهد رسمی از طرف هیات موسس مبنی بر ثبت شرکت حداکثر ظرف مدت 15 روز
2.2ارائه تعهد رسمی مبنی بر اینکه ثبت شرکت عیناَ بنا بر مدارک مورد تایید وزارت راه و ترابری (واحد مربوط) صورت گیرد.
2.3 ارائه تعهد رسمی مبنی بر اینکه پس از ثبت شرکت یک نسخه کامل از مدارک ثبتی و آگهی تاسیس را که به تایید اداره ثبت شرکت ها رسیده باشد به وزارت راه و ترابری( واحد مربوط) تحویل دهد.
2.4ارائه تعهد رسمی مبنی بر اینکه پس از انجام تشریفات ثبت شرکت ظرف مدت تعیین شده توسط وزارت راه و ترابری شروع به ساختمان یا تاسیس و تجهیز پایانه بر اساس طرح تصویب شده کند و پس از تکمیل و تجهیز آن،آمادگی خود را برای شروع بهره برداری،کتباَ به وزارت راه و ترابری ( واحد مربوط) اعلام کند.
2.5 ارائه تعهد رسمی مبنی بر اینکه در شهرهایی که پایانه عمومی مسافربری وجود دارد شرکت مسافربری موظف است در صورت فعالیت در محدوده شهر،فعالیت های خود را در پایانه شهر متمرکز کند.
2.6 ارائه تعهد رسمی مبنی بر قبول و اجرای کلیه دستورالعمل های صادره در زمینه ترابری بین المللی جاده ای از سوی وزارت راه و ترابری و سایر مقررات و دستورالعمل های مربوط و ارائه اطلاعات لازم بنا به درخواست وزارت مذکور
2.7 ارائه تعهد رسمی مبنی بر تامین تاسیسات و تجهیزات مورد نیاز در مدتی که از سوی وزارت راه و ترابری اعلام خواهد شد.(در شهرهایی که فاقد پایانه است)
2.8 ارائه تعهد رسمی مبنی بر کسب نظر موافق معاونت حمل و نقل جاده ای ( واحد مربوط) در زمینه تغییرات شرکت قبل از ارائه به اداره ثبت شرکت ها
3-ارائه اسناد مربوط به پنج دستگاه اتوبوس ملکی به نام هر یک از اعضاء شرکت در شرف تاسیس(مدیر عامل،اعضاء هیات مدیره،سهامداران)
4-ارائه تعهد رسمی مبنی بر ارسال اسناد پنج دستگاه اتوبوس استیجاری به نام شرکت بعد از ثبت شرکت
5-ارسال دو نسخه پیش نویس اساسنامه
6-ارسال دو نسخه پیش نویس شرکت نامه( به جز شرکت های سهامی عام و خاص)
7-ارسال دو نسخه پیش نویس اظهارنامه که متضمن تاییدیه اداره ثبت شرکت ها مبنی بر انتخاب نام مناسب ایرانی و غیر مشابه باشد.
8-ارسال دو نسخه اولین صورتجلسه مجمع عمومی موسس مبنی بر انتصاب مدیر عامل و معرفی امضاهای مجاز
9- اعضاء هیات مدیره باید دارای شرایط ذیل باشند:
9.1 ایرانی الاصل و مقیم ایران بودن
9.2 تدین و عاملیت به احکام اسلام
9.3 نداشتن  سوء پیشینه
9.4 سلامت و عدم اعتیاد به مواد مخدر
9.5 انجام خدمت سربازی یا داشتن کارت معافیت دائم از خدمت
10-ارائه اسناد معتبر کار

نظرات() 


از نظر ماده 20 قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری ؛ هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هر گونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن ، به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد،طرح صنعتی است. در یک طرح صنعتی تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهری مشمول حمایت از این قانون نمی باشد.

 

روش های ثبت طرح صنعتی
الف- ثبت طرح صنعتی در داخل کشور
ثبت طرح صنعتی مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است که از طریق سامانه ی اینترنتی به نشانی  انجام می گیرد.شایان ذکر است ،متقاضیان محترم علاوه بر ثبت اظهارنامه ی طرح صنعتی،می توانند سایر درخواست های خود را نظیر ویرایش اظهارنامه طرح صنعتی و چاپ و پیگیری اظهارنامه  از طریق همین  سامانه اعلام نمایند و از تصمیم اداره مطلع شوند.

مدارک مورد نیاز برای ثبت طرح صنعتی عبارتست از:
1- تکمیل دو نسخه اظهارنامه طرح صنعتی
2- مدارک مثبت هویت متقاضی و طراح؛(نظیر کپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده برای اشخاص حقیقی و آگهی تاسیس و آخرین تغییرات جهت اشخاص حقوقی به صورت خوانا)
3- چنانچه طرح صنعتی دو بعدی باشد،5 نمونه از شکل یا تصویر گرافیکی یا 5 نمونه از طرح ترسیم شده به عنوان نمونه
4- چنانچه طرح صنعتی سه بعدی باشد،5 نمونه از شکل یا تصویر گرافیکی یا 5 نمونه از طرح ترسیم شده به عنوان نمونه
در طرح صنعتی سه بعدی،مرجع ثبت می تواند ماکتی از آن را به همراه اظهارنامه درخواست نماید.اندازه ماکتی که متقاضی از مدل طرح خود ارائه می دهد،باید حداکثر بیست در بیست در بیست سانتی متر و وزن آن حداکثر 2 کیلوگرم و از ماده ی بادوام و غیر فاسد شدنی باشد.
5- درخواست کتبی(به صورت اسکن شده و الصاق آن در پرونده الکترونیکی)مبنی بر عدم ذکر اسم طراح،چنانچه طراح نخواهد بود اسم وی ذکر شود.
6- رسید مربوط به پرداخت هزینه اظهارنامه و در صورتی که اظهارنامه شامل دو یا چند طرح صنعتی است رسید مربوط به پرداخت هزینه های اضافی
7- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
8- مدارک نمایندگی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید

شرایط و مشخصات فنی تصاویر ارسالی
1- سایر تصاویر حداکثر A4 باشد وحتماَ بصورت عمودی اسکن شود.
2- در تصویر ارسالی طرح باید در یک زمینه ساده،به نحوی که قابل رویت باشد قرار گیرد.
3- تصویر کالا بصورت رنگی باشد و حداکثر حجم آن  KB500 باشد.

مراحل ثبت طرح صنعتی:
1-فراهم نمودن مدارکی که در فوق ذکر شد.
2-ورود به سامانه   و تکمیل مراحل خواسته شده
این مراحل عبارتست از:
1-مشخصات مالک،نماینده قانونی،دریافت کننده ابلاغ،مشخصات طرح و ...
2-بارگذاری ضمائم اظهارنامه(مدارک مثبت هویت(حقیقی/حقوقی)،تصویر کالا،وکالتنامه)
3-بازبینی اطلاعات و ضمائم
4-پرداخت هزینه و دریافت شماره اظهارنامه (پرداخت هزینه به منزله تایید و ثبت نهایی اظهارنامه تلقی شده و استرداد هزینه و تغییر اطلاعات و ضمائم امکان پذیر نمی باشد).
5-پس از دریافت شماره اظهارنامه چنانچه تقاضای ثبت طرح صنعتی مورد پذیرش مرجع ثبت قرار گیرد مراتب به صورت پست الکترونیکی(ایمیل) ویا پیامک به متقاضی اعلام می گردد و وی باید ظرف 30 روز پس از تاریخ اعلام،جهت پرداخت هزینه های مربوط به ثبت طرح صنعتی  از طریق سامانه به پرداخت هزینه اقدام نماید.در صورت عدم پرداخت هزینه در مهلت مقرر ،اظهارنامه کان لم یکن تلقی می گردد.این مهلت برای متقاضیان مقیم خارج 60 روز است.
6- درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران.
7-در انتها آگهی رسمی روزنامه را ا ز طریق سامانه به اداره ارجاع دهید.
قابل توجه است،مدت اعتبار طرح صنعتی پنج سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن خواهد بود.این مدت را می توان برای دو دوره پنج ساله متوالی دیگر پس از پرداخت هزینه مربوط تمدید نمود.پس از انقضاء هر دوره که از پایان دوره شروع می شود یک مهلت شش ماهه برای پرداخت هزینه تمدید گردیده و همچنین جریمه تاخیر در نظر گرفته خواهد شد.
ب- روش های ثبت طرح صنعتی در خارج از کشور
1-ثبت ملی
روش ثبت ملی به مانند ثبت در کشور مبدا ( داخلی ) می باشد.یعنی متقاضی باید پس از انتخاب کشور هدف با انتخاب وکیل یا مراجعه حضوری ( بستگی به قانون ملی کشور هدف دارد ) کلیه مدارک را به زبان کشور هدف ترجمه پس از تایید مراجع ذی یصلاح به اداره مربوطه ارائه نماید که مستلزم هزینه و زمان بیشتری خواهد بود.
2-ثبت منطقه ای
گروهی از کشورها دارای معاهده همکاری منطقه ای می باشند که در صورت ثبت در یکی از کشورهای عضو،سایر کشورهای عضو آن معاهده آن طرح را حمایت خواهند نمود.اتحادیه های منطقه ای شامل حوزه های ذیل می باشند:
الف-اداره منطقه مالکیت صنعتی آفریقا (ARIRO) برای حمایت از طرح ها در کشورهای افریقایی انگلیسی زبان
ب- اداره طرح های بلوکس (BDO) برای حمایت در بلژیک هلند و لوکزامبورگ
ج-اداره هماهنگ سازی بازارهای داخلی (OHIM) برای طرح های اتحادیه ای در کشور عضو اتحادیه اروپایی
د-سازمان مالکیت معنوی آفریقا (OAPI) برای حمایت از کشورهای آفریقایی فرانسه زبان
3-ثبت بین المللی
ابتدا باید گفته شود که در هیچ نقطه ای از جهان سیستمی وجود ندارد که شما طرح صنعتی،اختراع،علامت تجاری یا نشان جغرافیایی مورد تقاضای خود را در یک کشور ثبت نموده و در سایر کشورها حمایت شود.همچنانکه توضیح داده شد فقط در ثبت منطقه ای آن هم در شرایط خاص چنین سیستمی وجود دارد به هر حال برای ثبت بین المللی شما طبق موافقت نامه لاهه معاهده ای که به منظور ثبت بین المللی " تقاضای یکپارچه " طرح صنعتی به وجود آمده و سازمان جهانی مالکیت معنوی (Wipo) متولی اجرای آن است.(احتمال دارد بعضی کشورها تقاضای ثبت شما را پذیرفته بعضی از کشورها هم نپذیرند) در صورت پذیرش در کشورهای مورد تقاضا مورد حمایت قرار خواهد گرفت اما کشورهایی که تقاضای شما را رد کردند شما می توانید به این تصمیم اعتراض نمایید.چنانچه ثبت شود مورد حمایت قرار خواهد گرفت اگر هم تقاضای شما مجدداَ رد شود تحت حمایت قانون آن کشور نخواهد بود.
فعلاَ ایران عضو این موافقت نامه نمی باشد، اما ایران در خصوص ثبت بین المللی اختراع به معاهده PCT در خصوص ثبت بین المللی علائم تجارت به معاهده پروتکل مادرید در خصوص ثبت بین المللی نشان جغرافیایی به معاهده لیسبون در خصوص ثبت مبدا غیرواقعی کالا به معاهده مادرید عضو می باشد.(1)

 
1-پایگاه اینترنتی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور

مقررات قرارداد اتحادیه پاریس
شایان ذکر است،قانون الحاق دولت ایران به اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی برای کسانی که موسسات آن ها در خارج از ایران واقع است و عضو اتحادیه مزبور می باشند مزایایی قائل شده است،که بطور اختصار ذیلاَ شرح داده می شود:
1-اعضای اتحادیه در سایر کشورهای عضو اتحادیه از لحاظ حقوق مالکیت صنعتی از همان مزایایی استفاده می کنند که اتباع آن کشور دارا می باشند به شرط آنکه شرایط و تشریفاتی را که برای اتباع کشور در نظر گرفته شده است رعایت نمایند.
2-عضو اتحادیه که در کشور خود علامتی را به ثبت رسانیده است می توان حمایت علامت خود را در کشورهای دیگر عضو اتحادیه تحصیل نماید مگر آنکه علامت مزبور به حقوق مکتسبه اشخاص لطمه وارد سازد.
3-عضو اتحادیه که در کشور خود تقاضای ثبت علامتی را نموده است در سایر کشورهای عضو اتحادیه در مدت 6 ماه پس از تقاضای ثبت برای تقاضای ثبت همان علامت حق تقدم دارد.
4-علامات مشهور در کلیه کشورهای عضو اتحادیه مورد حمایت قرار می گیرند.
5-اعضای اتحادیه از ثبت علاماتی که مشابه نشان ها و درفش ها و مهرها و سایر علامات رسمی اعضای اتحادیه باشند و علامات مزبور به دفتر بین المللی اتحادیه اعلام شده باشد خودداری خواهند نمود.
6-نسبت به حق انتقال علامت و همچنین اجازه استفاده از علامت و استفاده چند شخص از علامت تسهیلاتی در نظر گرفته شده است.
7-در نمایشگاه ها علامات مورد حمایت قرار می گیرند.
8-کیفیت محصولی که علامت کارخانه یا تجارتخانه باید روی آن گذارده شود نمی تواند در هیچ مورد مانع ثبت علامت مزبور شود.
9-مقرراتی برای ضبط و توقیف محصولات تقلیدی در نظر گرفته شده است.
10-ممالک عضو اتحادیه مکلف شده اند حمایت واقعی اتباع اتحادیه را در مقابل رقابت نامشروع تامین کنند.
 

نظرات() 

پنجشنبه 26 دی 1398

ثبت انتصاب قائم مقام تجارتی

نویسنده: nazanin nazanin   


در همه ی موارد و در کلیه ی امور تجارتی ممکن است تاجر شخصاَ نتواند عملیات تجارتی انجام دهد، بلکه فرد دیگری را به عنوان قائم مقام یا نماینده از طرف خود تعیین نماید تا تمام یا قسمتی از امور بازرگانی او را انجام دهد.
این عمل نوعی تفویض اختیار و نمایندگی می باشد که در بسیاری از موارد اعمال می گردد و منع قانونی ندارد ،چرا که هم در قانون مدنی و هم در قانون تجارت مورد توجه قانونگذار قرار گرقته است .
ماده ی 395 قانون تجارت در این خصوص چنین می گوید:
«قائم مقام تجارتی کسی است که رئیس تجارتخانه ی او برای انجام کلیه ی امور مربوط به تجارتخانه یا یکی از شعب آن نایب خود قرار داده و امضای او برای تجارتخانه الزام آور است .سمت مزبور ممکن است،کتباَ داده شود یا عملاَ
ثبت انتصاب قائم مقام تجارتی:
همان طوری که در قانون تصریح گردیده ممکن است انتصاب قائم مقام تجارتی به طور کتبی باشد یا عملی.یعنی عملاَ تاجر کلیه ی اختیارات خود را به دیگری داده باشد اما جریان ثبت نشده باشد،گرچه قانون این اختیار را به تاجر داده است ولی به علت این که تصریح شده امضاء و اقدامات قائم مقام در امور مربوط به تجارتخانه الزام آور است و امضاء نماینده ی تجارتی در خرید و فروش ها و یا قراردادهای حمل و نقل و یا سفارش کالا و غیره برای افراد ثالث نیز ایجاد تعهد و التزام می نماید بهتر است که این انتصاب ثبت گردد و به اطلاع عموم برسد تا جای هیچگونه ابهام و تردیدی باقی نباشد زیرا در ماده ی 399 قانون تجارت راجع به قائم مقام تجارتخانه که وکالت و تفویض اختیار به نام او ثبت گردیده است تصریح شده که عزل او هم باید به ثبت برسد تا مردم بدانند که او عزل گردیده است و انجام این امر یعنی ثبت انتصاب قائم مقام تجارتی برای حفظ حقوق تجار و کسانی که به نحوی با تجارتخانه او معامله و یا قراردادی منعقد می کنند لازم و ضروری می باشد. همانطور که در ماده ی مزبور به ثبت و اعلان عزل وی به شرح زیر تاکید گردیده است.
«عزل قائم مقام تجارتی که وکالت او به ثبت رسیده و اعلان شده باید مطابق مقررات وزارت عدلیه به ثبت رسیده و اعلان شود و الا در مقابل شخص ثالثی که از عزل مطلع نبوده وکالت باقی محسوب می شود.»
نتیجه ی بحث اینست که وقتی تاجری فرد یا افرادی را به عنوان قائم مقام خود معین نمود آن ها جانشین تاجر بوده و کلیه ی اقداماتی که در امور تجارت خانه ی تاجر یا شعبه ی آن انجام می دهند معتبر و نافذ بوده و برای تاجر و سایرین که طرف قرارداد می باشند لازم الاتباع می باشد .منتهی قائم مقام تاجر نیز در انجام وظائف مربوطه باید با رعایت صداقت و امانت و در حدود قوانین و مقررات تجارت و عرف و سایر قوانین اقدام نماید وگرنه چنانچه بر خلاف موازین و عرف بازرگانی اقدامی بنماید که موجب ضرر تاجر یا سایرین گردد و یا اموال تجارتخانه را به نفع خود یا دیگری تصاحب نماید تحت عناوین قانونی مانند خیانت در امانت و غیره مسئول بوده و باید از عهده ی خسارت وارده برآید و ممکن است حسب مورد،محاکم صالحه برای او مجازاتی نیز تعیین نمایند.

نظرات() 

پنجشنبه 26 دی 1398

آثار عدم ثبت شرکت سهامی عام

نویسنده: nazanin nazanin   

 
شرکت های تجارتی همیشه به موجب عقد بوجود می آیند و دارای شخصیت حقوقی می باشند. به موجب ماده ی 583 قانون تجارت،کلیه ی شرکت ها ی تجارتی مذکور در این قانون شخصیت حقوقی دارند و با توجه به ماده ی 195 قانون تجارت،ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانونی ثبت شرکت ها است.در حقوق ایران در خصوص آغاز شخصیت حقوقی شرکت های تجاری مطلبی بیان نشده است،لذا تعیین آغاز شخصیت حقوقی شرکت از این جهت مهم است که نقطه آغاز حقوق و تعهدات شرکت را معین می کند.

مقالات دیگری که می توانید بخوانید:

- شرکت سهامی عام چیست و چگونه تشکیل می شود؟

- شرایط لازم جهت ثبت و تاسیس شرکت سهامی عام چیست ؟

این که شرکت در چه تاریخی تشکیل می شود،بستگی به نوع شرکت دارد و هر شرکتی تابع ضوابط خاصی است.در خصوص شرکت سهامی عام با توجه به ماده 17 لایحه اصلاحی قانون تجارت از زمان قبولی کتبی مدیران و بازرسان شرکت،شرکت تشکیل شده محسوب می شود و در ماده ی 20 لایحه ی اصلاحی قانون تجارت تاسیس شرکت سهامی خاص معین و ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها تعیین شده است.در مورد شرکت تضامنی و نسبی و با مسئولیت محدود با توجه به مواد 96 و 118 و 185 قانون تجارت زمانی شرکت تشکیل می شود که تمام سرمایه ی نقدی تادیه و سهم الشرکه ی غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد.
لذا به موجب ماده ی 17 لایحه،گرچه قبل از ثبت ،شرکت سهامی به وجود می آید لیکن مقنن برای عدم ثبت،آثاری را از جمله موارد ذیل پیش بینی نموده است:
-ممنوعیت استفاده از وجوه تادیه شده به نام شرکت سهامی در شرف تاسیس(ماده 22 لایحه)
-ممنوعیت صدور گواهینامه ی موقت سهم و ورقه سهم قبل از ثبت شرکت(ماده 28 لایحه)
-ممنوعیت صدور اوراق قرضه(ماده 55 لایحه)
یکی دیگر از ضمانت اجراهای عدم ثبت این است که در صورتی که شرکت تا شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ماده 6 لایحه به ثبت نرسیده باشد قابل انحلال است.(طبق ماده 19 لایحه)
اگر شرکت باطل شود یا به علت عدم ثبت منحل شود،تمامی هزینه ها و تعهداتی که صورت گرفته است فقط بر عهده ی موسسین قرار می گیرد و آن ها در این مورد مسئولیت تضامنی دارند.(ماده ی 23 لایحه ی اصلاحی قانون تجارت)
یادآوری:منظور از موسسان اشخاصی هستند که در راه اندازی شرکت پیشقدم بوده و ابتکار تشکیل آن را به دست دارند،خواه مباشراَ و خواه توسط وکیل اقدامات لازم جهت تشکیل شرکت را انجام بدهند.بعد از تشکیل شرکت،دیگر سمت یا عنوانی به نام (موسس)وجود ندارد.
کوتاه آنکه ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها از شرایط تشکیل هیچ کدام از شرکت ها نمی باشد و شرکت ها با رعایت شرایط مذکور در قانون تشکیل شده محسوب می شوند و شخصیت حقوقی دارند ولی به عنوان یک الزام قانونی باید به ثبت برسند.

نظرات() 


در حال حاضر افراد بسیاری جهت راه اندازی کسب و کار های جدید و یا گسترش کسب و کارهای قدیمی خود، اقدام به ثبت شرکت می نمایند. متولی این امور و موارد مشابه در کشور سازمان ثبت احوال و اسناد می باشد. مرکز اصلی این اداره در تهران، خیابان میرداماد تقاطع مدرس - پلاک 275 واقع گردیده است و پاسخگوی مراجعین محترم می باشد.

البته این سازمان در سالهای اخیر اقدام به راه اندازی سامانه ی اینترنتی نموده است که در آن می توان درخواست های مربوط به ثبت شرکت و دیگر درخواست های مربوط را بدون نیاز به مراجعه حضوری به ثبت رساند.
با توجه به اینترنتی شدن این فرآیند، صرفه جویی قابل توجهی در وقت و هزینه متقاضیان ثبت شرکت شده است. همچنین این اقدام دارای مزایای بسیار دیگری نیز برای جامعه می باشد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می نماییم؛
- کاهش رفت و آمد های غیر ضروری
-کاهش آلودگی و ترافیک
-احترام و تکریم ارباب رجوع
-امکان اطلاع از وضعیت پرونده به صورت اینترنتی
-احترام به محیط زیست و اجتناب از کاغذ بازی های غیر ضروری
-امکان ثبت شرکت برای هر شخص بدون نیاز به واسطه (البته توجه داشته باشید که داشتن اطلاعات کافی جهت انجام پروسه ثبت شرکت لازم می باشد.)
-امکان استعلام اینترنتی نام شرکت پیش از ثبت
و...
جهت ثبت شرکت در سامانه اداره ثبت شرکت ها کافی است به سامانه این اداره به آدرس  مراجعه نمایید و با کامل نمودن اطلاعات درخواست شده، فرم مورد نظر را تکمیل نموده و اسناد و مدارک مورد نیاز را نیز ضمیمه نمایید. پس از به پایان رساندن مراحل ثبت شرکت در این سامانه درخواست شما توسط کارشناسان این مرکز بررسی خواهد شد و در صورتی که در درخواست شما و مدارک و اسناد ارسالی مشکلی وجود نداشته باشد، می توانید نسبت به ارسال مدارک از طریق پست اقدام نمایید و در صورت کامل و بی نقص بودن این مدارک اطلاع داده می شود تا برای امضاء ذیل دفتر مراجعه نمایید. در انتها نیز می بایست درج آگهی ثبت شرکت را در روزنامه محلی و روزنامه رسمی به چاپ برسانید.

توجه داشته باشید در سامانه فوق کلیه اطلاعات مربوط به چگونگی تنظیم درخواست ها و مدارک مورد لزوم بخشنامه ها و شیوه نامه های اجرایی ثبت شرکتها و تمامی اطلاع رسانی های لازم در دسترس متقاضیان می باشد.
فرآیندی که در پاراگراف پیشین بدان اشاره گردید، خلاصه ای از مراحل ثبت شرکت در سامانه اداره ثبت شرکت می باشد. البته مهمترین الزام انجام این فرآیند دسترسی بدون اشکال به اینترنت می باشد.

با توجه به قطعی اینترنت و اختلال به دسترسی به این شبکه جهانی در ماه های گذشته و با وجود صحبت هایی در رابطه با امکان ملی شدن اینترنت ، این سوال ذهن بسیاری از متقاضیان ثبت شرکت را به خود مشغول نموده بود که آیا در چنین شرایطی امکان ثبت اینترنتی شرکت وجود خواهد داشت؟ یا لازم است مانند گذشته این فرآیند را در اداره ثبت شرکت ها در صف های طولانی و با صرف وقت و هزینه به انجام رساند؟

خوشبختانه در پاسخ این سوال می توان گفت که حتی در شرایط قطع اینترنت نیز ،سایت های داخلی از جمله سایت اداره ثبت شرکت ها برای تمام افراد قابل دسترسی بوده اند و متقاضیان می توانستند درخواست خود را در این سامانه به ثبت برسانند. بنابراین نگرانی از بابت دسترسی به این گونه وب سایت ها در آینده نیز وجود نخواهد داشت و متثقاضیان می توانند درخواست خود را بدون هیچ اشکالی در این سامانه ها به ثبت برسانند.

مطمئناً در صورتی که دسترسی اینترنت محدود گردد و به عبارتی اینترنت ملی جایگزین اینترنت بین المللی گردد، خللی در استفاده از سامانه اداره ثبت شرکت ها و سایت های ثبت شرکت وجود نخواهد داشت.

چنانچه در تجربه ای که در چند روز گذشته از قطعی اینترنت داشتیم، سایت های داخلی مانند سایت های اداره های دولتی و وزارتخانه ها، بانک ها، دانشگاه ها، مراکز آموزشی و حتی سایت هایی مانند دیوار، شیپور و ... بدون هیچگونه اشکالی در دسترس عموم قرار داشتند .

همچنین می توانیم به شما اطمینان خاطر دهیم که مشاورین و کارشناسان ما نیز در ثبت شرکت فکر برتر در هر شرایطی جهت انجام امور ثبتی و مشاوره در کنار شما عزیزان خواهند بود تا درخواست شما در کوتاه ترین زمان و با بهترین کیفیت به انجام برسد.
در پایان از همراهی شما صمیمانه سپاسگذاریم.

نظرات() 

 
در میان قالب های تجاری قابل ثبت در قوانین تجارت، شرکت با مسئولیت محدود یکی از محبوب ترین و رایج ترین قالب های تجاری می باشد که با توجه به شرایط ثبتی و قوانین مناسب آن بسیاری از افراد این قالب را جهت شروع فعالیت خود برمی گزینند.

این شرکت محدود (طبق ماده 94 قانون تجارت) چنین تعریف شده است:
شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که حداقل بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می گردد و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به قطعات کوچک (سهام) تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض ،دیون احتمالی و تعهدات شرکت هستند.
بنا براین سرمایه در این شرکت به صورت سهم الشرکه است ، نه سهام و انتقال آن آزاد نمی باشد(مگر با رضایت عده ای از شرکاء که لااقل سه ربع سرمایه متعلق به آن ها بوده و اکثریت عددی نیز داشته باشند.) ، مسئولیت شرکاء نیز در این شرکت محدود به میزان سرمایه گذاری آنان در شرکت می باشد .

آیا شرکت با مسئولیت محدود در دسته بندی شرکت های سرمایه قرار می گیرد یا اشخاص؟
شرکت ها از نظر تاثیر نقش سرمایه یا شخصیت و اعتبار شرکاء به دو دسته شرکت های سرمایه و شرکت های اشخاص تقسیم می گردند.
در شرکت های اشخاص، اعتبار و شخصیت شرکاء مهمترین عامل اعتبار شرکت می باشد و سرمایه در آن نقش چندانی ندارد، مسئولیت شرکاء در این نوع شرکت در مقابل دیون احتمالی شرکت ،تضامنی و نامحدود می باشد، قالب های تضامنی و نسبی و همچنین شرکت های مختلط غیر سهامی از نمونه های شرکت اشخاص می باشند.
اما در شرکت های سرمایه ملاک اصلی و اعتبار شرکت سرمایه آن می باشد در چنین شرکت هایی شرکاء تنها به مقدار سرمایه اولیه خود در شرکت مسئولیت دارند و نه بیشتر.

از فواید ثبت شرکت با مسئولیت محدود می توان به موارد زیر اشاره کرد:
با توجه به تعاریفی که از خصوصیات شرکت بامسئولیت محدود ارائه گردید می توان دریافت این شرکت و شرکت های سهامی در دسته بندی شرکت های سرمایه قرار می گیرد.
به طور مثال در صورتی که شرکتی که در قالب با مسئولیت محدود به ثبت رسیده باشد ورشکسته شود و بدهی هایی به افراد داشته باشد ،شرکاء در این شرکت تنها به میزان سرمایه خود در شرکت مسئول جبران این خسارت هستند و خطری متوجه اموال شخصی آنها نمی باشد. به همین دلیل است که دارندگان این شرکت ملزم هستند که از عنوان با مسئولیت محدود در کنار نام این شرکت استفاده نمایند و همچینن در قرار داد ها به میزان سرمایه اولیه شرکت اشاره نمایند. میزان مسئولیت در این نوع شرکت و ایجاد حاشیه امن برای اموال شخصی افراد، یکی از دلایل انتخاب این قالب توسط متقاضیان ثبت شرکت می باشد .
-یکی دیگر از فواید ثبت شرکت در این قالب، عدم محدودیت در نوع فعالیت شرکت است. متقاضیان با ثبت شرکت در این قالب می توانند در در کلیه امور بازرگانی، مهندسی ، صنعتی ، فن اوری اطلاعات و دیگر امور صنفی فعالیت نمایند.
-از دیگر فواید ثبت شرکت با مسئولیت محدود تعداد شرکاء می باشد. این شرکت با حداقل نفرات که دو شریک می باشد قابل ثبت است.
-سرمایه در این نوع شرکت از نوع اعلامی است. در قوانین تجارت حداقل سرمایه ای برای این شرکت پیشبینی نشده است. سرمایه این شرکت می تواند نقدی یا غیر نقدی باشد ،بنا بر ماده 96 موسسین این گونه شرکت ها موظفند که کل سرمایه نقدی را تادیه و کل سرمایه غیرنقدی را نیز تقویم و تسلیم نمایند.
-انتخاب مدیران نیز در این شرکت به صورت موظف و غیر موظف و داخل یا خارج شرکت می باشد. این مدیران ممکن است برای مدت زمان محدود یا نامحدود انتخاب شوند.
-یکی دیگر از مهمترین فواید ثبت شرکت با مسئولیت محدود عدم وجود نهاد کنترل کننده برای اعضای کمتر از 12 نفر می باشد.

تمامی مواردی که از آن یاد شد باعث شده است که این شرکت پس از شرکت سهامی خاص محبوب ترین قالب تجاری در ایران باشد. در صورتی که مایل هستید اطلاعات بیشتری از ثبت اینگونه شرکت داشته باشید با کارشناسان ما در فکر برتر با سالها تجربه ارائه خدمات ثبتی تماس حاصل فرمایید.
با سپاس از همراهی شما عزیزان

نظرات() 


همان طور که می دانیم ، ثبت آخرین مرحله ایجاد شرکت تجاری است و شرکت ثبت نشده هنوز به وجود نیامده است . اما نباید گمان کرد که هر شرکت ثبت شده موجود است زیرا نظارت هایی که از سوی مامورین ثبت شرکت اعمال می گردد هیچ گاه تضمین کننده وجود همه شرایط نیست. بنابراین ضمانت اجرای فقدان هر یک از شرایط متعدد ایجاد شرکت های تجاری، مسئله ای است که باید به دقت بررسی شود. به این منظور پاسخی بسیار ساده و ظاهراَ منطقی را نقطه آغاز مطالعه قرار می دهیم :

اگر اجتماع شرایط تشکیل شرکت ، به ایجاد شرکت تجاری منجر می شود، ناگزیر فقدان هر یک از آن ها را باید به منزله عدم ایجاد شرکت و به تعبیر دیگر بطلان شرکت دانست . به طور کلی خلاصه موارد عمده بطلان شرکت عبارت است از:

1- عدم رضایت یک یا چند شریک در انعقاد عقد شرکت

( تشکیل شرکت مراحل مراحل مختلفی را طی می کند. ابتدا طرفین با یکدیگر وعده تشکیل شرکت را می گذارند. این وعده ممکن است کتبی یا شفاهی باشد و به هر حال، قرارداد شرکت باید با رضایت طرفین منعقد شود والا فاقد اثر خواهد بود. رضایت باید با آگاهی به ماهیت قرارداد ابزار شده باشد. رضای شریک باید از نوع رضای معیوب نباشد. همچنین قصد طرفین در صورتی موجب تشکیل شرکت می شود که واقعی باشد ) .

2- نامشروع بودن موضوع و جهت شرکت
( موضوع شرکت از نظر حقوق شرکت های تجاری، به آن فعالیتی که شرکت برای انجام دادن آن تشکیل می شود اطلاق می گردد. این فعالیت معمولاَ در اساسنامه معین می شود ، اما در شرکتنامه نیز باید معین شود والا قرارداد بدون موضوع تلقی خواهد شد. تعیین موضوع شرکت ، در موجودیت آن تاثیری اساسی دارد. هر گاه شرکت فعالیتی غیرمشروع را دنبال کند، باطل است و این بطلان ، جنبه مطلق دارد و هر ذی نفعی می تواند بطلان شرکت را تقاضا کند. مهم نیست که فعالیت مندرج در شرکتنامه مشروع است یا خیر، بلکه فعالیت واقعی شرکت ملاک صحت یا بطلان آن است ؛ مانند موردی که شرکت برای انجام دادن فعالیتی منعقد می شود که قانون یا اخلاق حسنه آن را منع نمی کند ( تولید آب انگور ) ، ولی در عمل به فعالیتی مبادرت می کند که غیرمشروع است ( ساختن مشروبات الکلی )
3- عدم اهلیت یکی از شرکا
( شرکای شرکت باید اهلیت انجام دادن معامله را داشته باشند. منظور از اهلیت ، این است که شریک ، بالغ و عاقل و رشید باشد. )
4- قید شرط خلاف مقتضای عقد شرکت ( برای مثال، حذف کامل سود یا ضرر برای یکی از شرکا )
5- عدم تادیه و پرداخت کل سرمایه نقدی در شرکت های اشخاص
6- عدم تقویم و تسلیم سرمایه غیرنقدی در شرکت های اشخاص
هیچ مورد خاص دیگری، جز مواردی که در قانون مدنی و قانون تجارت سبب بطلان شرکت ذکر شده است ، باعث بطلان شرکت نمی شود و برخلاف آنچه گفته شده است ، عدم ثبت شرکت در دفتر ثبت شرکت ها و عدم اعلان شرکت در روزنامه کثیرالانتشار، موجب بطلان شرکت نیست ، بلکه ممکن است مجوز انحلال شرکت باشد که با بطلان متفاوت است. ( ماده 2 قانون ثبت شرکت ها )
هر ذی نفعی می تواند تقاضای بطلان شرکت را در داگاه مطرح کند و طرح دعوا نیز تابع قواعد عام است و دادگاه، در صورت وجود شرط بطلان ، چاره ای جز صدور حکم بطلان ندارد .
اگر به دلیل عدم رعایت شرایط تشکیل شرکت تجاری، شرکت باطل باشد ، در این صورت :
ماده 271 لایحه اصلاحی قانون تجارت ، در این خصوص بیان می کند : " در صورتی که قبل از صدور حکم بطلان شرکت یا بطلان عملیات یا تصمبمات آن، در مرحله بدوی موجبات بطلان مرتفع شده باشد، دادگاه قرار سقوط دعوای بطلان را صادر خواهد کرد " .
و ماده 272 همین قانون نیز بیان می کند : " دادگاهی که دعوای بطلان نزد آن اقامه شده است ، می تواند بنا به درخواست خوانده، مهلتی که از شش ماه بیشتر نباشد، برای رفع موجبات بطلان تعیین نماید ." بنابراین :
1- در شرکت های سهامی، مفهوم بطلان با بطلان در حقوق مدنی متفاوت است ؛ زیرا در حقوق مدنی ، در صورت بطلان یک عمل حقوقی، آن عمل کان لم یکن است و نمی توان دوباره آن را نافذ و صحیح کرد ؛ اما در شرکت سهامی ، در صورت بطلان شرکت ، می توان با رفع موجبات بطلان ، به حیات شرکت ادامه داد.
2- در مورد بقیه شرکت ها ، قانون گذار حکمی بیان نکرده است که در صورت بطلان ، آیا می توان با رفع موجبات بطلان ، از انحلال شرکت جلوگیری کرد یا خیر ؟ با توجه به سکوت قانون گذار ، می توان بیان کرد که در بقیه شرکت های تجاری در صورت بطلان شرکت ، نمی توان با رفع موجبات بطلان ، از انحلال شرکت جلوگیری کرد.

آثار بطلان شرکت تجاری 
قرارداد شرکت همانند قراردادهای دیگر نیست و نتایج بطلان آن نیز نباید همان نتایجی باشد که اصول کلی قراردادها مقرر می کنند ، چه کسانی که با شرکت باطلی معامله کرده اند ، نباید به سبب معامله باطلی که با شرکت کرده اند متحمل خسارتی شوند. شرکایی که به رغم بطلان شرکت ، با اشخاص ثالث معاملاتی انجام داده اند باید علاوه بر انجام دادن تعهدات ناشی از معاملات مزبور ، خسارات احتمالی اشخاص ثالث را نیز جبران کنند.
در صورت بطلان شرکت تجاری :
1- قراردادهای صورت گرفته توسط شرکت ، باطل است و اشخاص ثالث، جهت جبران خسارت ناشی از بطلان این قراردادها، فقط می توانند به شرکای مقصری که بطلان ، نتیجه عمل آن هاست، رجوع کنند.
2- اگر به واسطه بطلان شرکت ، خسارتی به اشخاص ثالث وارد شود، شرکایی که بطلان نتیجه عمل آن هاست، در برابر سایر شرکا مسئول اند.
اگر به واسطه بطلان شرکت ، خسارتی به شرکا وارد شود، شرکایی که بطلان نتیجه عمل آن هاست، در برابر سایر شرکا مسئول اند.

 

نظرات() 


 
یکی از صوری که امروز خیلی رواج پیدا کرده است ، موردی است که دو شریک ثبت شده یا دو تاجر یا یک نفره و یک شرکت تجاری تعهد می کنند با مشارکت یکدیگر کار معین یا کارهای معینی را انجام دهند. این موارد که در اصطلاح اروپایی Joint Venture نامیده می شود؛ امروز برای انجام کارهای مهم خیلی معمول شده است و اغلب کارهای بزرگ که صلاحیت فنی یا سرمایه شرکتی کافی برای انجام آن نیست به این ترتیب از طرف موسسات دولتی واگذار می شود. مثلاَ برای ساختمان سدهای بزرگ یا کارخانه های خیلی مهم چون شرکت های ایرانی سابقه انجام چنین کارهایی را ممکن است نداشته باشد یا کادر فنی آن ها کاملاَ مجهز نباشد یا سرمایه لازم در اختیار آن ها نباشد موسسات دولتی مانند سازمان برنامه شریک برنامه شرکت های شرکت کننده در مناقصه را مجبور می کند که کار مزبور را با مشارکت یک شرکت خارجی که سابقه ممتدی در این نوع کارها دارد انجام دهد.

در این قبیل موارد چون کار شرکت محدود به امر یا امور معینی است طرفین به موجب قرارداد تعهد مشترکی که با یکدیگر منعقد می کنند انجام آن امور را تعهد می کنند بدون آنکه شرکت ثالثی تشکیل دهند.
در این نوع شرکت ها هر کدام از طرفین شخصیت حقوقی خود را حفط می کنند ولی به موجب قرارداد سازمان مستقلی برای انجام امر معین تشکیل می دهند که وظایف آن را به موجب قرارداد سازمان مستقلی برای انجام امر معین تشکیل می دهند که وظایف آن را به موجب قراردادی که تعهد مشترک Joint Venture نامیده می شود تعیین می کنند، ولی اغلب مسئولیت هر یک از شرکت ها در مقابل مقاطعه دهنده تضامنی است و هر کدام از این شرکت ها متضامناَ مسئول اعمال سازمان تعهد مشترک می باشند.

گفتنی است ، این شکل از شرکت ، تقریباَ در تمام دنیا وارد شده که با معانی متنوع و مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله امتیازات جوینت ونچرها به نسبت سایر ساختارهای جایگزین مانند کنسرسیوم، می توان به موارد ذیل اشاره کرد :
- کاهش ریسک از طریق مشارکت
- نیاز به سرمایه گذاری اولیه کم و محدود

 

 

- مسیر جدید برای خروج از بازار ( از طریق فروش سهام یا IPO )
- سرعت بخشیدن برای ارائه محصول به بازار و معرفی آن
شرکت جوینت ونچر لزوماَ بر اساس یک قرارداد و به منظور انجام یک فعالیت خاص و مشخص تشکیل می شود. در تنظیم قرارداد جوینت ونچر و ذکر هویت طرفین، چنانچه طرف شخص حقوقی است شماره و محل ثبت و اگر نماینده است مشخصات سند نمایندگی و اگر دولت است سمت امضاء کننده و حق امضای وی و قانونی که به او قدرت متعهد نمودن دولت و ورود به مشارکت را داده است باید قید گردد.
این شرکت را می توان در قالب شرکت با مسئولیت محدود و یا سهامی خاص به ثبت رساند. نماینده می تواند از مدیران شرکت یا خارج از شرکت یا سهام داران شرکت باشد. یعنی هر شخصی که داخل یا خارج از شرکت باشد.

طرق پایان جوینت ونچر 
جوینت ونچرها می توانند به طرق مختلفی به پایان برسند :
1) با انجام موضوع قرارداد
2) با انقضای یک دوره زمانی از پیش تعیین شده
3) با فوت یا انحلال یکی از طرفین
4) با حکم دادگاهی که ادامه جوینت ونچر را به دلیل اختلافات عمیق طرفین ، از لحاظ عملی غیر ممکن دانسته است.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت جوینت ونچر 
1) تکمیل فرم تقاضای ثبت شرکت
2) تصویر شناسنامه و کارت ملی نماینده شرکت
3) تصویر آگهی ثبت شده شرکت ( روزنامه رسمی ) یا آخرین تغییرات ( در صورت وجود )
4) دو نسخه مدارک ثبتی شرکت شامل ( اساسنامه ، اظهارنامه ، شرکتنامه )
5) اخذ مجوز شرکت

 

اسناد ثبت شرکت جوینت ونچر


6) عدم سوپیشینه اعضای هیات مدیره
چند سوال :
1) تفاوت جوینت ونچر با شراکت چیست ؟
به طور معمول، شراکت یک همکاری بلند مدت و مستمر است در صورتی که جوینت ونچر تنها در خصوص یک پروژه کاری و تجاری شکل می گیرد.
2) آیا شرکت ها و یا اشخاص حقیقی می توانند قرارداد جوینت ونچر را به زبان فارسی منعقد کنند یا خیر ؟
بله . چرا که به موجب ماده 10 قانون مدنی که راجع به اصل آزادی اراده است ، طرفین قرارداد می توانند هر آنچه خلاف قانون نباشد را در قرارداد بگنجانند.
3) منظور از بومی سازی قرارداد جوینت ونچر چیست ؟
منظور از بومی سازی قرارداد جوینت ونچر این است که کلیه مواد قرارداد مطابق با قوانین و مقررات داخلی تدوین گردد و همچنین قابلیت اجرایی داشته باشد.
هم چنین بخوانید :
- چگونگی ثبت شرکت های کنسرسیوم و جوینت ونچر

 

 

نظرات() 


 
ثبت شرکت با یک شخص در حقوق ایران ، علی القاعده مردود است و نهاد شرکت تک نفره به رسمیت شناخته نشده است. برخلاف حقوق کشور فرانسه که سالهاست اجازه می دهد بتوان شرکت هایی با سرمایه تک نفری ایجاد کرد.
به طور کلی ، برای تشکیل شرکت در حقوق ایران حداقل وجود دو شریک الزامی است. اما می توان مواردی از شرکت تک نفره یافت؛ مانند :
1- بسیاری از شرکت های دولتی، تک شخصی هستند ؛ زیرا تمام سرمایه آن ها متعلق به یک شخص، یعنی دولت می باشد.

2- برخی از شرکت ها در بدو تاسیس بیش از یک شریک دارند ؛ اما در طول زمان به واسطه نقل و انتقال سهم شرکا به یکدیگر، تمام سهم الشرکه شرکت متعلق به یک شخص می شود و این شرکت که در بدو امر تک نفره نبود و دارای چند شریک بوده است در گذر زمان تک نفره می شود ؛ به عبارت دیگر تعدد شرکای شرکت ، ابتدائاَ لازم است نه مستمراَ .
البته باید توجه داشت که در شرکت های سهامی خاص و سهامی عام این امکان وجود ندارد که تمام سهام سهام داران به یکی از سهام داران انتقال یابد ؛ زیرا در این دو شریک تعداد اعضای هیات مدیره به ترتیب 3 یا 5 نفر است ؛ که این 3 یا 5 نفر باید از بین سهام داران شرکت باشند ؛ بنابراین ، در این دو شرکت تعداد سهام داران چه ابتدائاَ و چه استمراراَ نمی تواند از 3 یا 5 نفر کمتر باشد.
• پاسخ به چند سوال متداول :
- آیا اشخاص محجور می توانند در شرکت های تجاری، شریک باشند ؟
محجورین می توانند با اذن ولی یا قیم در شرکت های تجاری شریک شوند ؛ ولی یا قیم نیز می توانند به نمایندگی از ایشان ، آن ها را در شرکت های تجاری شریک کنند.
- آیا خارجیان می توانند در شرکت های ایرانی شریک باشند یا خیر ؟
در این خصوص با نکات ذیل مواجه ایم :
1- اینکه خارجیان در شرکت های ایرانی دارای سهم الشرکه باشند، با هیچ منع قانونی مواجه نیست.
2- بنابراصل 81 قانون اساسی، دادن امتیاز تشکیل شرکت ها و موسسات در امور تجاری و صنعتی و کشاورزی و معادن و خدمات به خارجیان مطلقاَ ممنوع است.
3- در قانون اساسی منظور از عبارت " دادن امتیاز " تعریف نشده است ؛ اما به نظر می رسد منظور آن باشد که خارجیان نمی توانند سهام کنترلی یک شرکت تجاری ایرانی را دارا باشند. منظور از سهام کنترلی، میزان سهامی است که به موجب آن تصمیمات شرکت توسط یکی از شرکا قابل اتخاذ می شود.
4- ثبت شعبه شرکت های خارجی در ایران مجاز است و مشمول منع مذکور در اصل 81 قانون اساسی نیست.
- حداقل و حداکثر تعداد شرکا و سهامداران شرکت چند نفر است ؟
همان طور که گفتیم ، در ایران شرکت تک شریکی قابل تشکیل نیست ، اما در اینکه برای تشکیل شرکت تجاری حداقل چه تعداد شریک لازم است ، میان شرکت های پیش بینی شده در قانون تفاوت وجود دارد. شرکت سهامی حسب اینکه از چه نوعی باشد، حداقل تعداد سهام دارانش متفاوت است. اگر شرکت سهامی خاص باشد، تعداد شرکا حداقل باید سه شخص، اعم از حقیقی و حقوقی باشند و هر گاه شرکا بخواهند یک شرکت سهامی عام ایجاد کنند، برای تشکیل و اداره آن لااقل پنج شریک لازم است ، زیرا اعضای هیئت مدیره شرکت باید لااقل 5 نفر باشند که الزاماَ باید از میان صاحبان سهام انتخاب شوند.
اعضای شرکت های تعاونی نباید کمتر از 7 نفر باشند. سایر شرکت های پیش بینی شده در ماده 20 قانون تجارت هر یک برای شکل گیری باید لااقل 2 شریک داشته باشند.
شایان ذکر است، قانون محدودیتی برای سقف تعداد شرکاء تعیین نکرده است.
چند نکته :
- حداقل سن برای ثبت شرکت 18 سال است.
- شرکت های با مسئولیت محدود می تواند فقط توسط یک مدیرعامل اداره گردد و هیئت مدیره نداشته باشد و شرکت سهامی خاص می تواند توسط دو نفر عضو هیئت مدیره اداره شود و می بایست دو نفر بازرس داشته باشد که با هیئت مدیره هم فامیل نباشند.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.
همکاران ما در ثبت شرکت فکر برتر، با افتخار در خدمت شما خواهند بود.

نظرات() 


 
شهرستان طبس ( تبس ) ، نخستین شهر پهناور ایران است که بیشتر مورخان قدمت آن را به دوره هخامنشیان نسبت می دهند. این شهرستان، یکی از شهرستان های استان خراسان جنوبی در مرکز ایران است.
شهرستان طبس از قابلیت مطلوبی برای سرمایه گذاری برخوردار است. وجود راه های ارتباطی جاده ای، ریلی و هوایی در طبس ، قابلیت های سرمایه گذاری و تاسیس شرکت در این شهرستان را در موضوعات گردشگری، ژئو توریسم ، نجوم شناسی، معادن و زمین شناسی بسیار متنوع نموده است.

ثبت نمودن شرکت، نخستین گام برای انجام فعالیت های تجاری، صنعتی و خدماتی در سراسر کشور است و به ویژه برای آن دسته از افرادی که خواهان شرکت در مناقصه های دولتی و بین المللی هستند، این الزام قانونی بیش از سایر کسب و کارها، مورد توجه قرار می گیرد . در مقاله حاضر تلاش شده تا به نحوه ثبت و راه اندازی شرکت در شهرستان طبس پرداخته شود.
برای تاسیس شرکت در طبس ابتدا باید بدانید که برای انجام چه فعالیتی قصد تجارت دارید و اهداف خود را تعیین کنید تا بتوانید به درستی مسیر حرکتی خود را پیش بگیرید و سپس به اهداف مالی نیز دست یابید.
در این شهرستان می توان انواع شرکت های تجاری و موسسات غیرتجاری را به ثبت رساند که موسسات غیرتجاری موسساتی هستند که برای مقاصد غیرتجاری از قبیل امور علمی، ادبی یا امور خیریه تشکیل می شوند. اعم از این که موسسین یا تشکیل دهندگان ، قصد انتفاع داشته باشند یا نداشته باشند و شرکت های تجاری ، شرکت هایی هستند که به موجب قوانین تجاری و مالی برای انجام امور بازرگانی و بردن سود با سرمایه معین تشکیل می شوند. در ماده 20 قانون تجارت، شرکت های تجاری به هفت قسم تقسیم می گردد :
1- شرکت سهامی
2- شرکت با مسئولیت محدود
3- شرکت تضامنی
4- شرکت مختلط غیرسهامی
5- شرکت مختلط سهامی
6- شرکت نسبی
7- شرکت تعاونی تولید و مصرف
شرکت های تجاری فوق الذکر دارای شخصیت حقوقی هستند . یعنی به شخصیت شرکا وابستگی ندارند و شرکت به خودی خود قادر است امور تجاری را انجام دهد و دارای اموال و حقوق و تکالیف تجاری باشد. ذیلاَ به توضیح این شرکت ها می پردازیم.
• شرکت های سهامی
عموماَ شرکت های مهم و بزرگ از نوع سهامی می باشند. شرکت سهامی، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
می توان گفت که مهم ترین فلسفه وجود و اهمیت شرکت های سهامی به کارگیری سرمایه وسیع برای انجام امور تجاریست . چرا که در شرکت های غیرسهامی عموماَ میزان سرمایه به کارگرفته شده کم و همچنین ریسک از بین رفتن سرمایه بالاست. این درحالیست که در شرکت های سهامی سرمایه و تعداد سهامداران می تواند بسیار زیاد باشد. مزیت دیگر شرکت های سهامی آن است که سهامداران مدیران شرکت را انتخاب می کنند و از آن پس اداره شرکت به عهده آن هاست . شرکت در مجمع و بررسی عملکرد مدیران شرکت نهایتاَ دو روز در سال از سهامداران وقت می گیرد. این ویژگی شرکت های سهامی که مسئولیت سهامداران به میزان سرمایه آن ها در شرکت است نیز مزیت بزرگی به شمار می رود. به عنوان مثال اگر شرکتی با سرمایه ده میلیون تومان ورشکسته شود و دوازده میلیون تومان طلبکار داشته باشد، طلبکاران حق مطالبه دو میلیون تومان اضافی را از شرکا نخواهند داشت.
شرکت های سهامی به دو نوع طبقه بندی می شوند : شرکت های سهامی عام و سهامی خاص .
الف- شرکت سهامی عام
شرکت سهامی عام شرکتی است که موسسین، قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می نمایند. طبق ماده ( 6 لایحه اصلاحی قانون تجارت ) برای تاسیس شرکت های سهامی عام ، موسسین باید حداقل بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کنند و حداقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام " شرکت سهامی عام در شرف تاسیس " نزد یکی از بانک ها بسپارند. سپس اظهارنامه ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء موسسین رسیده باشد؛ در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت کنند.
در تبصره ذیل ماده مذکور قید شده است که هر گاه قسمتی از تعهد موسسین به صورت غیرنقد باشد؛ باید عین آن یا مدارک مالکیت آن را در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده است تودیع و گواهی بانک را همراه با ضمائم آن به مرجع مربوطه تسلیم نمایند.
همچنین به موجب ماده 5 همان قانون مقرر گردیده است ؛ در موقع تاسیس، سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال کمتر نباشد.
معمولاَ شرکت های سهامی عام می توانند با صدور اوراق بهادار از قبیل سهام یا اوراق قرضه سرمایه لازم را از پس اندازهای مردم یا بعضی از سازمان ها، بانک ها و شرکت های سرمایه گذاری فراهم نمایند.
اوراق بهادار مذکور به آسانی قابل نقل و انتقال است. پس اندازکنندگان با تقبل خطر مالی کمتری ( در حدود مبلغ اسمی ) اطمینان دارند که هر وقت که بخواهند می توانند اوراق بهادار مذکور را خریداری و سپس آن ها را به دیگری انتقال دهند و یا در بازار بورس به فروش برسانند.
ب- شرکت سهامی خاص
شرکت سهامی خاص، شرکتی سهامی است که حداقل سرمایه آن یک میلیون ریال است و سرمایه آن منحصراَ از طرف موسسین تامین می شود. مقررات مربوط به تشکیل شرکت سهامی خاص، ساده تر از شرکت سهامی عام می باشد و تمام قیود و شرایطی که برای تشکیل و ثبت شرکت سهامی عام مقرر است، در مورد شرکت های سهامی خاص، لازم الرعایه نخواهد بود.
این دسته از شرکت ها، حق انتشار اوراق قرضه را ندارند. اعضای هیئت مدیره شرکت سهامی خاص حداقل سه نفر می باشد و به موجب ماده 21 لایحه اصلاحی قانون تجارت ، شرکت های سهامی خاص نمی توانند سهام خود را برای پذیره نویسی یا فروش در بورس اوراق بهادار یا توسط بانک ها عرضه نمایند و یا با انتشار آگهی و اطلاعیه یا هر نوع اقدام تبلیغاتی به فروش سهام خود مبادرت کنند، مگر این که به شرکت سهامی عام تبدیل شوند و از مقررات آن پیروی نمایند.
در شرکت سهامی خاص، تشکیل مجمع عمومی موسسین الزامی نیست .
• شرکت با مسئولیت محدود
این نوع از شرکت تجاری برای بنگاه های کوچک مناسب تر است تا شرکت سهامی . در شرکت های با مسئولیت محدود ، مسئولیت تک تک سهامداران در برابر بدهی شرکت محدود به سرمایه گذاری آن ها در شرکت است. بنابراین چنانچه داشته های شرکت پاسخگوی مطالبات بستانکاران نباشد، شرکا تنها سرمایه خود در شرکت را از دست می دهند و فرد طلبکار حق تامین طلب خود از اموال شخصی آن ها را ندارد.
بزرگ ترین ویژگی شرکت با مسئولیت محدود این است که هیچ گونه حداقل سرمایه ای برای آن در نظر گرفته نشده . لذا با هر میزان سرمایه قابل تاسیس است. به علاوه الزام قانونی برای ارائه مدارک مربوط به پرداخت سرمایه وجود ندارد. شرکت با مسئولیت محدود می تواند توسط چند مدیر موظف و غیرموظف اداره شود که جزء شرکا نباشند و مدت مدیریت آن ها محدود یا نامحدود باشد. ویژگی دیگر شرکت های با مسئولیت محدود قلمرو آگهی هایی است که نسبت به شرکت سهامی بسیار محدودتر است.
از جمله مهم ترین تفاوت های شرکت با مسئولیت محدود و سهامی این است که در شرکت با مسئولیت محدود سرمایه شرکت تبدیل به ورقه های سهام نمی شود. دیگر تفاوت این شرکت ها در حداقل اعضای آن هاست . حداقل اعضای یک شرکت سهامی خاص سه نفر است. اما شرکت با مسئولیت محدود تنها با دو شریک قابل ثبت است.
• شرکت تضامنی
در شرکت های تضامنی، هر کدام از شرکا ضامن تمام بدهی ها و دیون شرکت می باشند. یعنی اگر مثلاَ کسی یک چک بیست میلیونی از یک شرکت تضامنی ورشکسته در دست داشته باشد، هر کدام از صاحبان شرکت که در دسترس وی باشند موظف است تمام پول او را بدهد و اهمیتی ندارد که سهم وی از سرمایه شرکت چند درصد یا چه قدر است.
بنابراین مسئولیت شرکا در شرکت تضامنی بیشتر از سایر شرکت هاست. این شرکت، بابت تضمینی که در قبال بدهی های خود از جانب تمام شرکا دارد بسیار مطمئن است و بستانکاران دغدغه کمتری برای وصول مطالبات خود دارند .
از آن جا که شرکت تضامنی قائم به اعتبار شرکا است و عمل هر یک از شرکا ممکن است تعهداتی برای شرکای دیگر ایجاد کند، لذا اشخاص باید با علم و بصیرت کافی شرکای خود را انتخاب کنند و با اشخاص معین قرارداد شرکت یا شرکت نامه را امضا کنند تا جوابگوی تعهدات اشخاصی که نمی شناسند نباشند.
• شرکت نسبی
شرکت نسبی یکی دیگر از اقسام شرکت های تجاری است. این شرکت مختص به قانون ایران است و در کشورهای اروپایی چنین شرکتی وجود ندارد. شرکت نسبی توسط دو یا چند نفر تاسیس می شود و هر یک از شرکا به میزان درصد سهم خود در سرمایه شرکت مسئول پرداخت مطالبات هستند. به عنوان مثال اگر شرکتی با صد میلیون تومان بدهی ورشکسته شود، کسی که سی درصد سرمایه شرکت را طبق اساسنامه تامین کرده موطف به پرداخت سی درصد از صد میلیون تومان بدهی است.
لذا برخلاف شرکت های سهامی و با مسئولیت محدود، در این شرکت ها هم مانند شرکت های تضامنی هر شریک در مقابل کلیه دیون و تعهدات آن مسئولیت دارد. با این تفاوت که در شرکت های تضامنی هر شریک مسئول پرداخت تمام مطالبات است ولی در شرکت نسبی هر کس بنا بر درصد مالکیت خود می بایست سهمی از کل بدهی های شرکت را بدهد. در این نوع شرکت منافع و سود به نسبت سرمایه سرمایه گذاران تقسیم می شود.
• شرکت مختلط سهامی و غیرسهامی
گاهی در عمل دیده می شود که شرکت های سرمایه ای با شرکت های تضامنی مخلوط شده و نوع دیگری از شرکت را تشکیل می دهند. به این طریق که یک یا چند شریک ضامن با یک یا چند شریک با مسئولیت محدود با هم شرکت واحدی را تاسیس می کنند. بیشتر در مواردی که تاجری احتیاج به پول دارد و نمی خواهد قرض کند یا دارندگان طرح های صنعتی یا تحصیل کنندگان موافقت های اصولی، ممکن است برای تاسیس کارخانه پول کافی نداشته باشند، شراکت با سرمایه داران را احساس می کنند ، در چنین مواقعی تجار، چند شریک در شرکت خود وارد می کنند و مسئولیت آن ها را محدود می سازند و خود تمام تعهدات شرکت را ضمانت می کنند و به فعالیت های تجاری خود ادامه می دهند. این گونه شرکت ها به دو نوع تقسیم می شوند :
شرکت های مختلط غیرسهامی و شرکت های مختلط سهامی
شرکت مختلط غیرسهامی ساختاری مشابه مختلط سهامی دارد . در هر دو شرکت یک یا چند شریک تضامنی وجود دارد . اما در شرکت مختلط غیرسهامی ، به جای شرکای سهامی شرکا با مسئولیت محدود حضور دارند. لذا سهامی منتشر نمی شود و مسئولیت شرکا غیر ضامن مانند شرکت با مسئولیت محدود خواهد بود. انتقال سهم در این نوع شرکت بایستی با موافقت دیگر سهامداران صورت بگیرد. اداره شرکت نیز در اختیار شریک ضامن است. ویژگی مشترک شرکت های مختلط سهامی و غیرسهام این است که با فوت یا محجوریت شریک ضامن شرکت منحل شده اما در مورد شرکا غیرضامن، چه سهامی و چه مسئولیت محدود، فوت و محجوریت تاثیری در فعالیت شرکت ندارد.
• شرکت تعاونی
شرکت تعاونی با هدف تجمیع توان تعداد زیادی از افراد که عموماَ به تنهایی قادر به حل بعضی مشکلات خود نیستند به وجود آمده است. این شرکت به کسانی که به تنهایی توان حل مشکلات خود را ندارند این اجازه را می دهد که با مشارکت با یکدیگر موانع را برطرف نمایند.
عضویت در شرکت های تعاونی مخصوص اشخاص حقیقی است و حداقل تعداد اعضا هفت نفر است. اعضاء شرکت تعاونی باید حائز شرایط ذیل باشند :
تابعیت جمهوری اسلامی ایران – عدم ممنوعیت قانونی، حجر و ورشکستگی به تقصیر – عدم سابقه ارتشاء ، اختلاس و کلاهبرداری – عدم عضویت در تعاونی مشابه
ضمناَ اعضاء شرکت تعاونی در کلیه امور تعاونی طبق اساسنامه حق نظارت دارند.
مسئولیت اعضا محدود به میزان سهمی است که از سرمایه شرکت خریداری یا تعهد نموده است. سرمایه شرکت نامحدود و سهام آن بانام است . نقل و انتقال سهام به غیرعضو مجاز نیست . شرط عضویت در شرکت تعاونی، خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم می باشد .
در حال حاضر، طبق قانون دو نوع شرکت تعاونی وجود دارد : تعاونی تولید و تعاونی توزیع . تعاونی تولید شامل تعاونی هایی است که در امور مربوط به کشاورزی ، دامداری، کشاورزی ، شیلات و صنعت و ... فعالیت می کنند. تعاونی توزیع ، شامل تعاونی هایی است که نیاز مشاغل تولیدی یا مصرف کنندگان عضو خود را در چهارچوب مصالح عمومی و به منظور کاهش هزینه ها و قیمت ها تامین می نماید.
در این شرکت باید کلمه " تعاونی" قید شود.
انتخاب نام انواع شرکت های تجاری :
هر کدام از انواع شرکت هایی که انتخاب کرده باشید، باید نام مشخص و مخصوصی داشته باشد تا از شرکت های دیگر متمایز گردد. نام انتخابی باید مطابق با قانون باشد و با هیچ کدام از نام شرکت های دیگر که قبلاَ به ثبت رسیده اند تشابه نداشته باشد. شما باید 5 نام را به ترتیب اولویت انتخاب نمایید که یکی از این نام ها باید توسط کارشناسان ثبت تایید شود. هر چه نام های انتخابی شما به روز تر و خاص تر باشند احتمال تایید آن ها توسط کارشناسان بیشتر است. نام های پیشنهادی باید فارسی و ایرانی باشد. حداقل سه سیلاب داشته باشند و در آن ها از عناوین و اصطلاحات بیگانه استفاده نشده باشد.
در شرکت های سهامی عام ، کلمه " عام " و در شرکت های سهامی خاص کلمه " خاص " بلافاصله بعد از اسم یا قبل از اسم شرکت اضافه می شود؛ به این منظور که نوع شرکت سهامی جهت مراجعه کنندگان مشخص باشد.
همچنین در اسم شرکت با مسئولیت محدود ، باید عبارت با مسئولیت محدود قید شود. تا کسانی که با شرکت معامله می کنند، متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسئولیتش محدود به سرمایه اش است.
به موجب ماده 117 قانون تجارت ، در اسم شرکت تضامنی عبارت " شرکت تضامنی " و لااقل اسم یک نفر از شرکا باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل ( و شرکا ) یا ( برادران ) قید شود. ذکر نام شرکا در اسم شرکت تضامنی، از این لحاظ اهمیت دارد که مشخص نام اشخاصی است که ضامن تعهدات شرکت هستند. هر قدر اعتبار اشخاص زیادتر باشد، به همان اندازه اعتبار شرکت نیز زیادتر خواهد بود.
وفق ماده 184 قانون تجارت ، در اسم شرکت نسبی باید عبارت ( شرکت نسبی ) و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد، باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده عبارتی از قبیل ( و شرکا ) یا ( برادران) ذکر شود.
در اسم شرکت مختلط غیرسهامی، باید عبارت " شرکت مختلط " و برای عدم اشتباه با نوع دیگر آن جمله " غیرسهامی " و حداقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.
ذکر نام یک یا چند نفر از شرکاء ضامن جهت اعتبار شرکت می باشد. ولی نام هیچ یک از شرکای با مسئولیت محدود نباید جزء نام شرکت قید شود. چنانچه در ماده 143 قانون تجارت تصریح شده است که : " هر یک از شرکای با مسئولیت محدود که اسمش جزء اسم شرکت باشد، در مقابل طلبکاران شرکت شریک ضامن محسوب خواهد شد. هر قراری که برخلاف این ترتیب بین شرکاء باشد، در مقابل اشخاص ثالث بی اثر است ".
پس از تصمیم گیری راجع به موارد مهمی مثل تعیین موضوع، شرکا، سرمایه ، قالب ، نام شرکت و ... با مراجعه به سامانه اداره فوق الذکر، اطلاعات مورد نیاز را در سامانه وارد نمایید. مرجع مربوطه، پس از وصول درخواست ثبت تاسیس، نسبت به بررسی اطلاعات وارد شده اقدام می نماید.
در صورت تایید، می بایست مدارک لازم را از طریق پست به اداره ثبت شرکت ها ارسال نمایید. پس از بررسی مدارک ارسال شده و تایید کارشناسی، نسبت به احراز هویت و اخذ امضا اقدام می گردد.
در انتها باید هزینه ای برای آگهی موضوع ثبت پرداخت نمایید و خلاصه ای از ثبت شرکت که توسط کارشناسان اداره مربوطه تهیه شده دریافت و در روزنامه رسمی دادگستری و روزنامه کثیرالانتشاری که خودتان تعیین می کنید چاپ و یا آگهی نمایید.
تا زمانی که این آگهی ثبت در روزنامه رسمی شرکت آگهی نشده و به اطلاع عموم نرسد در واقع انگار شرکت شما ثبت نشده است.
از انتخابتان متشکریم.

نظرات() 


شرکت تعاونی، شرکتی متشکل از اشخاص حقیقی و یا حقوقی است که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان و تشویق به پس انداز تشکیل می شود.
هدف از ایجاد شرکت تعاونی، تحصیل سود نمی باشد بنابراین کاربرد کلمه سود در خصوص درآمد آن ها جایز نیست و آنچه به شرکا داده می شود مازاد دریافتی است که به نسبت معاملات انجام با شرکت توسط شرکا به آن ها پرداخت می شود.
تعاونی ها از لحاظ قبول به عضویت و تعداد اعضا در گروه هایی به شرح ذیل جای می گیرند :

الف) شرکت های تعاونی عام
ب) شرکت های تعاونی خاص
ج) شرکت های تعاونی بزرگ
شرکت تعاونی عام :
شرکتی است که عضویت آن برای همه آزاد می باشد و موسسین یا شرکت باید برای تامین قسمتی از سرمایه اولیه و یا افزایش سرمایه شرکت سهام آن را به عموم عرضه نمایند. شرکت های تعاونی سهامی عام دارای اوصاف ذیل اند :
1- کلیه سهام آن، بانام بوده و تملک یا نقل و انتقال آن منوط به ثبت در دفتر سهام شرکت است.
2- سهام داران نهایتاَ می توانند تا سقف سهام مقرر در اساسنامه را به تشخیص هیات مدیره دارا باشند . هر توافقی برخلاف این حکم ، باطل و بلااثر است .
3- شرکت های تعاونی سهامی عام می توانند به عضویت اتاق های تعاون درآیند.
4- بانک های خصوصی و موسسات مالی و اعتباری باید لزوماَ در قالب شرکت سهامی عام یا شرکت تعاونی سهامی عام تشکیل شوند.
شرکت تعاونی خاص :
شرکتی است که عضویت در آن منحصراَ برای گروهی خاص از قبیل :
کارگران ، کارمندان ، کشاورزان ، ایثارگران ، زنان ، مشاغل خاص و نظایر این ها آزاد باشد، بدیهی است تعاونی موظف به پذیرش متقاضیان واجد شرایط بوده و از این نظر محدودیتی برای عضویت وجود ندارد.
تبصره 1- در تابلوها و سربرگ های شرکت های تعاونی ذکر عنوان " تعاونی " ضروری است و باید به طور خوانا قید شود.
تبصره 2- برای واحدهای صنفی شهرستان ها و برای هر واحد کارمندی و کارگری فقط یک شرکت تعاونی در هر موضوع فعالیت تشکیل می شود.
تبصره 3- شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو و اتحادیه هایی که تعداد اعضای تعاونی های عضو آن ها مجموعاَ بیش از 2000 عضو باشد، " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.
شایان ذکر است ، شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.
• سهام در شرکت های تعاونی
1- در شرکت تعاونی نیز مانند شرکت سهامی سرمایه شرکا به قطعات مساوی به نام سهم تقسیم می شود.
2- در شرکت تعاونی، سهام بانام است و برخلاف شرکت سهامی، در این شرکت سهام بی نام وجود ندارد.
3- توجه داشته باشید که فقط در شرکت های سهامی و تعاونی، سرمایه شرکت به قطعات مساوی به نام سهم تقسیم می شود. همچنین در شرکت های مختلط سهامی نیز سرمایه برخی از شرکا به صورت قطعات مساوی به نام سهم در می آید.
• سرمایه در شرکت های تعاونی
1- میزان سهام یک عضو به هیچ وجه نمی تواند از یک هفتم کل سرمایه شرکت تعاونی تجاوز کند.
2- سرمایه شرکت تعاونی نامحدود است و حداقل و حداکثر خاصی در قانون برای آن تعیین نشده است.
3- در شرکت های تعاونی باید لزوماَ تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد. بر عکس سایر شرکت ها که کل سرمایه توسط شرکا تامین می شود ، در شرکت های تعاونی ممکن است بخشی از سرمایه را شرکا تامین نکنند، اما این الزام وجود دارد که حداقل 51% سرمایه به وسیله خود شرکا تامین شود.
4- سهم اعضاء در تامین سرمایه شرکت های تعاونی برابر است ؛ مگر مجمع عمومی تصویب کند که برخی از اعضاء سهم بیشتری تادیه کنند. در این صورت حداقل و حداکثر سهم ها باید در حدودی باشد که وزارت تعاون متناسب با نوع و تعداد اعضای تعاونی ها تعیین می کند.
• سرمایه گذاری دستگاه های دولتی در شرکت های تعاونی
1- کلیه دستگاه های دولتی و عمومی مانند وزارتخانه ها ، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی نمی توانند به عضویت در شرکت تعاونی درآیند ؛ اما می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین و یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی نمایند ؛ بدون آنکه به عضویت در شرکت تعاونی درآیند.
2- در مواردی که دستگاه های دولتی در تاسیس شرکت های تعاونی شریک می شوند، ظرف مدتی که با موافقت طرفیت در ضمن عقد شرکت تعیین می شود، سهم موافقت طرفین در ضمن عقد شرکت تعیین می شود، سهم سرمایه گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و 100% سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت.
3- در صورت مشارکت یا سرمایه گذاری هر یک از دستگاه ها و شرکت های دولتی، بانک ها ، شوراهای اسلامی کشوری و سازمان های عمومی در شرکت تعاونی .
- دستگاه مزبور می تواند نماینده ای برای نظارت و بازرسی در تعاونی و شرکت در جلسات مجمع عمومی و هیات مدیره به عنوان ناظر داشته باشد.
- انحلال، ادغام یا تغییر موادی از اساسنامه تعاونی که مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تامین کننده اعتبار و کمک مالی و امکانات مختلف و سرمایه گذاری و مشارکت باشد، موکول به موافقت مراجع مذکور است.
• تشکیل و ثبت شرکت های تعاونی عام و خاص
زمان تشکیل شرکت تعاونی، زمانی است که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و در صورتی که به صورت غیرنقدی و جنسی باشد، تقویم و تسلیم شده باشد. زمانی که شرکت در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت برسد، واجد شخصیت حقوقی می شود .
تشکیلات شرکت تعاونی سه رکن دارد . مجمع عمومی ، هیات مدیره و بازرس . شرکت تعاونی می تواند در قالب شرکت سهامی و یا به هر نحو که شرکاء مقرر دارند تشکیل و اداره شود هر چند بدیهی است نحوه ثبت و اداره آن نباید در تضاد با قوانین و مقررات باشد .
ثبت کردن شرکت تعاونی منوط به ارائه مجوز وزارت تعاون است. برای ثبت شرکت تعاونی لازم است در قدم اول موسسین شرکت به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت ، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها ارسال نمایند.
طرح توجیهی مشتمل بر بیان ضرورت تاسیس تعاونی و ذکر دلایل توجیهی به قرار ذیل است :
- تناسب هدف های تشکیل تعاونی با هدف ها و برنامه های مصوب دولت.
- تعداد و مشخصات داوطلبان ، سوابق و مهارت های آنان در رشته های فعالیت مورد نظر
- مبلغ لازم التادیه
- میزان و نحوه سرمایه گذاری و مشارکت دستگاه های دولتی یا عمومی
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تعاونی به قرار ذیل است :
1- اساسنامه مصوب شرکت ( اساسنامه شرکت تعاونی باید شامل نام با قید کلمه تعاونی، هدف ، موضوع ، نوع ، حوزه عملیات ، مدت ، مرکز اصلی ، نشانی ، میزان سرمایه ، مقررات مربوط به اعضا، ارکان ، مقررات مالی و کار ، انحلال و تصفیه ، حداقل و حداکثر اعضا به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و ... باشد. اعضا در صورتی که واجد شرایط مقرر باشند می توانند به عنوان عضو، فعالیت نمایند و طبق اساسنامه در کلیه امور حق نظارت خواهند داشت ) .
2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
3- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
4- صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
5- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
6- فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
7- فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
8- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
9- قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
10- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه
هیات مدیره تعاونی پس از ثبت ، باید نسبت به اخذ پروانه تاسیس اقدام نماید.
مدارک مورد نیاز جهت اخذ پروانه تاسیس عبارت است از :
الف ) فتوکپی مدارک ثبت تعاونی که از مرجع ثبت دریافت شده است.
ب) تقاضانامه ای برای اخذ پروانه تاسیس که به عنوان اداره تعاون نوشته شده است.
ج) نسخه ای از روزنامه رسمی که آگهی تشکیل شرکت تعاونی در آن چاپ شده است.
• ادغام و انحلال شرکت
دو یا چند شرکت تعاونی می توانند در صورت تصویب مجامع عمومی فوق العاده آن ها و طبق مقررات آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 1370 ) با یکدیگر ادغام شوند. در این صورت باید حداکثر ظرف مدت دو هفته صورت جلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی های ادغام شده، به مدارک لازم برای ثبت، ضمیمه شود و به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود و خلاصه تصمیمات به اطلاع کلیه اعضاء و بستانکاران برسد.
شرکت ها و اتحادیه های تعاونی در موارد ذیل منحل می گردند :
1- تصمیم مجمع عمومی فوق العاده
2- کاهش تعداد اعضاء از حد نصاب قانونی در صورتی که حداکثر ظرف سه ماه تعداد به حد نصاب نرسد.
3- انقضاء مدت تعیین شده در اساسنامه مشروط بر این که مجمع عمومی مدت را تمدید نکرده باشد.
4- توقف فعالیت شرکت بیش از یک سال بدون عذر موجه
5- عدم رعایت قوانین و مقررات به طوری که در طول سال سه بار اخطار کتبی از وزارت تعاون داده شده باشد.

نظرات() 


در حقوق ایران ، نام شرکت تجاری به عنوان مال و ملکیت غیرمادی، تحت شرایطی قابل واگذاری و انتقال به غیر است. طبق ماده 49 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، هرگونه تغییر در ملکیت نام تجاری یا نام شرکت تجاری باید همراه با انتقال شرکت یا موسسه یا بخی از آن که با نام مزبور شناخته می شود، صورت پذیرد.
با این ترتیب قانوناَ وقتی نام شرکت تجاری قابل انتقال به شخص دیگری است که همراه انتقال و واگذاری تمام امتیازات آن شرکت یا همراه با انتقال امتیاز آن قسمت از شرکت مزبور باشد، که نام مذکور معرف آن قسمت از فعالیت اقتصادی شرکت است.

بنابراین ممکن است شرکتی منحصراَ در رشته خاص اقتصادی فعالیت داشته باشد. در این صورت شرکت و نام شرکت با همان نام و همان نوع خاص فعالیت اقتصادی معروف شده است لذا انتقال نام شرکت با تمامی امتیازات آن امکان پذیر است. یعنی نام شرکت به تنهایی از دید قانون مذکور فاقد ارزش اقتصادی شناخته شده و قابل انتقال نیست ولی ممکن است شرکتی در رشته های مختلف به طور امثال در تولید یخچال، بخاری، آب گرم کن و تولید دستگاه ماکروویو برای پختن غذا و امثال آن هر کدام با نام خاص فعالیت داشته باشد. در این صورت، انتقال نام معین ، همراه با فعالیت تولیدی با آن نام ، قابل انتقال است .
حال این مساله قابل طرح است که اگر شرکتی کلاَ فعالیت خود را تعطیل کند و یا به علتی شرکت منحل گردد و ابزار تولید موضوع فعالیت شرکت از بین برود یا اجزاء آن به فروش برسد، در این صورت آیا انتقال نام چنین شرکتی غیرممکن ، غیرقانونی و باطل است ؟
در پاسخ می توان گفت که با توجه به لحن بیان ماده 49 قانون مذکور، خصوصاَ با توجه به کلمه " باید " نقل و انتقال نام شرکت به تنهایی فاقد اعتبار قانونی است و برای منتقل الیه امتیازی ایجاد نخواهد کرد و با این ترتیب می توان گفت در واقع حقوق ناشی از نام شرکت تجاری همانند حق کسب و پیشه و تجارت است که بدون واگذاری محل کسب یا پیشه و تجارت، امکان پذیر نخواهد بود.
تبصره 2 ماده 19 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 15 / 5 / 1365 می گوید : " حق کسب و پیشه یا تجارت به مستاجر همان محل اختصاص دارد و انتقال آن به مستاجر جدید فقط با تنظیم سند رسمی معتبر خواهد بود ." و مفهوم ماده 15 همین قانون مربوط به موارد جواز درخواست تخلیه عین مستاجره محل کسب و تجارت از طرف مالک آن با پرداخت حق کسب و پیشه و تجارت، نیز موید آن است که حق کسب و پیشه و تجارت، نمی تواند جدای از محل کسب و پیشه و تجارت، قابل انتقال باشد.
با توجه به مطالب مذکور در مقام مقایسه بین ماده 579 قانون تجارت که می گوید : " اسم تجاری قابل انتقال است " و ماده 49 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 که مقرر داشته است : " هر گونه تغییر در مالکیت نام تجاری باید همراه با انتقال موسسه یا بخشی از آن که با نام مزبور شناخته می شود، صورت پذیرد ". باید گفت از نظر اصولی احکام مواد مزبور یکی به صورت مطلق و دیگری به صورت مقید بیان شده و تنافی بین منطوق این دو ماده نیز آشکار است و چون عمل به ظهور هر دو ماده مقدور نیست لذا اعمال حکم مطلق در ماده 579 قانون تجارت با قید و وصف مقرر در ماده 49 قانون ثبت اختراعات جدید، قابلیت اجراء دارد و اطلاق ماده 579 مزبور قابل اعتنا و اجرا نیست.
در فرانسه شرکت می تواند استعمال نام تجاری خود را به ثالث واگذار کند مشروط بر این که واگذاری این نام به طور مستقل و جدا از شخصیت حقوقی آن شرکت است . لذا در این صورت شرکت نمی تواند منحصراَ نام تجاری خود را به دیگری واگذار کند مگر این که نام مزبور به نحوی دارای وجود استقلالی بوده، جزء لاینفک شخصیت شرکت نباشد و یا شرکت بر اساس مقررات و شرایط مقرر در اساسنامه خود و با تصویب مجمع عمومی مصلحت بداند که نام شرکت را تغییر دهد که در این صورت به جای اعراض و رها کردن نام تجاری می تواند آن را به ثالث واگذار کند. با این ترتیب در فرانسه نیز مانند سیستم حقوقی ایران اصولاَ واگذاری و انتقال نام شرکت تجاری همراه با انتقال مجموع واحدهای شرکت یا بخشی از آن که نام موضوع انتقال معرف آن است امکان پذیر خواهد بود. ممکن است شرکتی اجازه دهد تا شرکتی دیگر محصولات خود را با نام و مارک یا علامت آن شرکت تولید و به بازار مصرف عرضه کند.
در این صورت که تولیدات مزبور تحت لیسانس و اجازه شرکت اصلی صورت می گیرد و در واقع بر اساس قرارداد و توافق به عمل آمده، با نظارت شرکت اصلی ، محصولات شرکت مجاز ، تولید خواهد شد و برای حفظ اعتبار نام و شهرت که شرکت اجازه دهنده گاهی نحوه عرضه کالا نیز مورد توجه خاص قرار می گیرد.
در این گونه اجازه ها ، شرکت مجاز باید دقیقاَ بر اساس قرارداد عمل کند و تخلف از مفاد قرارداد آثار حقوقی متعددی از جمله ایجاد حق فسخ قرارداد مزبور را در پی خواهد داشت و هرگونه تجاوز از حدود اختیارات، سوء استفاده از نام تجاری تلقی خواهد شد.
اگر واگذاری یا اجازه حق استعمال نام تجاری یک شرکت برای بهره برداری یا استفاده معین باشد، شرکت منتقل الیه مالک مطلق نام تجاری واگذار شده نیست تا بتواند بهرنحو که مایل باشد از نام واگذار شده استفاده کند بلکه دقیقاَ باید در چهارچوب قرارداد از نام تجاری استفاده کند. به طور مثال اگر شرکت منتقل الیه از نام تجاری واگذار شده به عنوان یک مارک تولید در خارج از مفاد قرارداد استفاده کند، متجاوز و سوء استفاده کننده از حق استعمال محسوب خواهد شد.
• سوال : آیا امکان خرید یا فروش یک شرکت وجود دارد ؟
سوال دیگری که ممکن است مطرح شود این است که آیا اساساُ امکان خرید یا فروش یک شرکت وجود دارد ؟ در پاسخ می توان گفت :
چنانچه بتوان نام خرید و فروش بر این کار بگذاریم، بله. امکان واگذاری شرکت به افراد جدید وجود دارد و می توان تمام افراد حاضر در شرکت را خارج کرده و افراد جدیدی را جایگزین آن ها کرد که اصطلاح حقوقی این فرآیند واگذاری شرکت می باشد و اگر قرار باشد هزینه ای در این قبال دریافت شود کاملاَ مطابق با توافق طرفین بوده و نرخ خاصی در این خصوص تعریف نشده است.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره رایگان تخصصی ، با همکاران ما در موسسه حقوقی  تماس حاصل نمایید.

نظرات() 

چهارشنبه 11 دی 1398

ثبت شرکت های تعاونی عام و خاص

نویسنده: nazanin nazanin   


 
شرکت تعاونی، شرکتی متشکل از اشخاص حقیقی و یا حقوقی است که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان و تشویق به پس انداز تشکیل می شود.
هدف از ایجاد شرکت تعاونی، تحصیل سود نمی باشد بنابراین کاربرد کلمه سود در خصوص درآمد آن ها جایز نیست و آنچه به شرکا داده می شود مازاد دریافتی است که به نسبت معاملات انجام با شرکت توسط شرکا به آن ها پرداخت می شود.
تعاونی ها از لحاظ قبول به عضویت و تعداد اعضا در گروه هایی به شرح ذیل جای می گیرند :

الف) شرکت های تعاونی عام
ب) شرکت های تعاونی خاص
ج) شرکت های تعاونی بزرگ
شرکت تعاونی عام :
شرکتی است که عضویت آن برای همه آزاد می باشد و موسسین یا شرکت باید برای تامین قسمتی از سرمایه اولیه و یا افزایش سرمایه شرکت سهام آن را به عموم عرضه نمایند. شرکت های تعاونی سهامی عام دارای اوصاف ذیل اند :
1- کلیه سهام آن، بانام بوده و تملک یا نقل و انتقال آن منوط به ثبت در دفتر سهام شرکت است.
2- سهام داران نهایتاَ می توانند تا سقف سهام مقرر در اساسنامه را به تشخیص هیات مدیره دارا باشند . هر توافقی برخلاف این حکم ، باطل و بلااثر است .
3- شرکت های تعاونی سهامی عام می توانند به عضویت اتاق های تعاون درآیند.
4- بانک های خصوصی و موسسات مالی و اعتباری باید لزوماَ در قالب شرکت سهامی عام یا شرکت تعاونی سهامی عام تشکیل شوند.
شرکت تعاونی خاص :
شرکتی است که عضویت در آن منحصراَ برای گروهی خاص از قبیل :
کارگران ، کارمندان ، کشاورزان ، ایثارگران ، زنان ، مشاغل خاص و نظایر این ها آزاد باشد، بدیهی است تعاونی موظف به پذیرش متقاضیان واجد شرایط بوده و از این نظر محدودیتی برای عضویت وجود ندارد.
تبصره 1- در تابلوها و سربرگ های شرکت های تعاونی ذکر عنوان " تعاونی " ضروری است و باید به طور خوانا قید شود.
تبصره 2- برای واحدهای صنفی شهرستان ها و برای هر واحد کارمندی و کارگری فقط یک شرکت تعاونی در هر موضوع فعالیت تشکیل می شود.
تبصره 3- شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو و اتحادیه هایی که تعداد اعضای تعاونی های عضو آن ها مجموعاَ بیش از 2000 عضو باشد، " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.
شایان ذکر است ، شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.
• سهام در شرکت های تعاونی
1- در شرکت تعاونی نیز مانند شرکت سهامی سرمایه شرکا به قطعات مساوی به نام سهم تقسیم می شود.
2- در شرکت تعاونی، سهام بانام است و برخلاف شرکت سهامی، در این شرکت سهام بی نام وجود ندارد.
3- توجه داشته باشید که فقط در شرکت های سهامی و تعاونی، سرمایه شرکت به قطعات مساوی به نام سهم تقسیم می شود. همچنین در شرکت های مختلط سهامی نیز سرمایه برخی از شرکا به صورت قطعات مساوی به نام سهم در می آید.
• سرمایه در شرکت های تعاونی
1- میزان سهام یک عضو به هیچ وجه نمی تواند از یک هفتم کل سرمایه شرکت تعاونی تجاوز کند.
2- سرمایه شرکت تعاونی نامحدود است و حداقل و حداکثر خاصی در قانون برای آن تعیین نشده است.
3- در شرکت های تعاونی باید لزوماَ تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد. بر عکس سایر شرکت ها که کل سرمایه توسط شرکا تامین می شود ، در شرکت های تعاونی ممکن است بخشی از سرمایه را شرکا تامین نکنند، اما این الزام وجود دارد که حداقل 51% سرمایه به وسیله خود شرکا تامین شود.
4- سهم اعضاء در تامین سرمایه شرکت های تعاونی برابر است ؛ مگر مجمع عمومی تصویب کند که برخی از اعضاء سهم بیشتری تادیه کنند. در این صورت حداقل و حداکثر سهم ها باید در حدودی باشد که وزارت تعاون متناسب با نوع و تعداد اعضای تعاونی ها تعیین می کند.
• سرمایه گذاری دستگاه های دولتی در شرکت های تعاونی
1- کلیه دستگاه های دولتی و عمومی مانند وزارتخانه ها ، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی نمی توانند به عضویت در شرکت تعاونی درآیند ؛ اما می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین و یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی نمایند ؛ بدون آنکه به عضویت در شرکت تعاونی درآیند.
2- در مواردی که دستگاه های دولتی در تاسیس شرکت های تعاونی شریک می شوند، ظرف مدتی که با موافقت طرفیت در ضمن عقد شرکت تعیین می شود، سهم موافقت طرفین در ضمن عقد شرکت تعیین می شود، سهم سرمایه گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و 100% سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت.
3- در صورت مشارکت یا سرمایه گذاری هر یک از دستگاه ها و شرکت های دولتی، بانک ها ، شوراهای اسلامی کشوری و سازمان های عمومی در شرکت تعاونی .
- دستگاه مزبور می تواند نماینده ای برای نظارت و بازرسی در تعاونی و شرکت در جلسات مجمع عمومی و هیات مدیره به عنوان ناظر داشته باشد.
- انحلال، ادغام یا تغییر موادی از اساسنامه تعاونی که مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تامین کننده اعتبار و کمک مالی و امکانات مختلف و سرمایه گذاری و مشارکت باشد، موکول به موافقت مراجع مذکور است.
• تشکیل و ثبت شرکت های تعاونی عام و خاص
زمان تشکیل شرکت تعاونی، زمانی است که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و در صورتی که به صورت غیرنقدی و جنسی باشد، تقویم و تسلیم شده باشد. زمانی که شرکت در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت برسد، واجد شخصیت حقوقی می شود .
تشکیلات شرکت تعاونی سه رکن دارد . مجمع عمومی ، هیات مدیره و بازرس . شرکت تعاونی می تواند در قالب شرکت سهامی و یا به هر نحو که شرکاء مقرر دارند تشکیل و اداره شود هر چند بدیهی است نحوه ثبت و اداره آن نباید در تضاد با قوانین و مقررات باشد .
ثبت کردن شرکت تعاونی منوط به ارائه مجوز وزارت تعاون است. برای ثبت شرکت تعاونی لازم است در قدم اول موسسین شرکت به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت ، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها ارسال نمایند.
طرح توجیهی مشتمل بر بیان ضرورت تاسیس تعاونی و ذکر دلایل توجیهی به قرار ذیل است :
- تناسب هدف های تشکیل تعاونی با هدف ها و برنامه های مصوب دولت.
- تعداد و مشخصات داوطلبان ، سوابق و مهارت های آنان در رشته های فعالیت مورد نظر
- مبلغ لازم التادیه
- میزان و نحوه سرمایه گذاری و مشارکت دستگاه های دولتی یا عمومی
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تعاونی به قرار ذیل است :
1- اساسنامه مصوب شرکت ( اساسنامه شرکت تعاونی باید شامل نام با قید کلمه تعاونی، هدف ، موضوع ، نوع ، حوزه عملیات ، مدت ، مرکز اصلی ، نشانی ، میزان سرمایه ، مقررات مربوط به اعضا، ارکان ، مقررات مالی و کار ، انحلال و تصفیه ، حداقل و حداکثر اعضا به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و ... باشد. اعضا در صورتی که واجد شرایط مقرر باشند می توانند به عنوان عضو، فعالیت نمایند و طبق اساسنامه در کلیه امور حق نظارت خواهند داشت ) .
2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
3- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
4- صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
5- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
6- فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
7- فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
8- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
9- قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
10- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه
هیات مدیره تعاونی پس از ثبت ، باید نسبت به اخذ پروانه تاسیس اقدام نماید.
مدارک مورد نیاز جهت اخذ پروانه تاسیس عبارت است از :
الف ) فتوکپی مدارک ثبت تعاونی که از مرجع ثبت دریافت شده است.
ب) تقاضانامه ای برای اخذ پروانه تاسیس که به عنوان اداره تعاون نوشته شده است.
ج) نسخه ای از روزنامه رسمی که آگهی تشکیل شرکت تعاونی در آن چاپ شده است.
• ادغام و انحلال شرکت
دو یا چند شرکت تعاونی می توانند در صورت تصویب مجامع عمومی فوق العاده آن ها و طبق مقررات آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 1370 ) با یکدیگر ادغام شوند. در این صورت باید حداکثر ظرف مدت دو هفته صورت جلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی های ادغام شده، به مدارک لازم برای ثبت، ضمیمه شود و به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود و خلاصه تصمیمات به اطلاع کلیه اعضاء و بستانکاران برسد.
شرکت ها و اتحادیه های تعاونی در موارد ذیل منحل می گردند :
1- تصمیم مجمع عمومی فوق العاده
2- کاهش تعداد اعضاء از حد نصاب قانونی در صورتی که حداکثر ظرف سه ماه تعداد به حد نصاب نرسد.
3- انقضاء مدت تعیین شده در اساسنامه مشروط بر این که مجمع عمومی مدت را تمدید نکرده باشد.
4- توقف فعالیت شرکت بیش از یک سال بدون عذر موجه
5- عدم رعایت قوانین و مقررات به طوری که در طول سال سه بار اخطار کتبی از وزارت تعاون داده شده باشد.

نظرات() 

سه شنبه 10 دی 1398

آشنایی با ثبت شرکت تکه دوزی

نویسنده: nazanin nazanin   


تکه دوزی وسیله تزیینی کوچکی است که در سطح دیگری به کار برده می شود. هنر تکه دوزی که اصطلاحاَ به آن خاتمی دوزی، لندره دوزی و یا چهل تکه دوزی هم گفته می شود از قدیم در بین مردم طرفداران بسیاری داشته است.
اگر نگاهی به وسایل خانه تان بیندازید احتمالاَ نمونه هایی از آن را خواهید دید. در قدیم برای دوخت دستگیره و وسایل دیگر پارچه های اضافی را به هم می دوختند ، اما امروزه این هنر جای خود را بیشتر باز کرده است بطوریکه هر روزه شاهد مدل های متنوع تری از این هنر هستیم . اما سوالی که ممکن است در این رابطه مطرح شود این است که شرکت های تکه دوزی چگونه به ثبت می رسند و اصولاَ تاسیس شرکت تکه دوزی چه مزایا و امتیازاتی را با خود به همراه دارد ؟ اطلاعات لازم در مورد ثبت و تاسیس شرکت تکه دوزی را می توانید در این مقاله به دست آورید.

فرآیند ثبت شرکت تکه دوزی 
اولین نکته در راه اندازی یک شرکت ، این است که باید یک شریک تجاری خوب پیدا کنید . ثبت کردن شرکت تک نفره طبق قانون مجاز نیست و حداقل تعداد شریک لازم برای تشکیل شرکت ، 2 شخص می باشد. البته ، استفاده از پدیده شرکت تجاری متضمن مزایایی است که مسلماَ فعالیت فردی دربرندارد . مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد . از سویی دیگر، در شرکت تجاری همه مسئولیت ها به عهده یک نفر نخواهد بود که این موضوع به نفع تک تک شرکاء و از طرفی اشخاص طرف معامله با شرکت نیز خواهد بود .
پس از انتخاب شرکا و موضوع برای فعالیت شرکت خود، می توانید با استفاده از هشت نوع قالب ثبتی ( شرکت با مسئولیت محدود، شرکت سهامی خاص، شرکت سهامی عام، شرکت تضامنی، شرکت نسبی، شرکت مختلط سهامی، شرکت مختلط غیرسهامی ، شرکت تعاونی ) شرکت را به ثبت برسانید. اما از مناسب ترین قالب ها برای این فعالیت ، شرکت بامسئولیت محدود و سهامی خاص می باشد.
متقاضیان ثبت این نوع شرکت ، باید به این نکات توجه داشته باشند که فعالیت در زمینه صنایع دستی، مستلزم اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ( اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مربوطه ) می باشد.
لازم به ذکر است، اصولاَ مدرک تحصیلی در ثبت نمودن شرکت تاثیرگذار نمی باشد مگر فعالیت در موضوعاتی که منوط به ارائه مدرک تحصیلی باشد. در ادامه ، توجه علاقه مندان به سرمایه گذاری و تاسیس شرکت تکه دوزی را به مطالعه دو شرکت متداول و رایج ثبتی جلب می نماییم.

ثبت شرکت تکه دوزی با مسئولیت محدود 
شرکت با مسئولیت محدود، بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل می شود که در آن مسئولیت هر یک از شرکا به میزان سرمایه ای است که در شرکت آورده است .
در اسم شرکت باید عبارت " با مسئولیت محدود " حتماَ قید شود؛ در غیر این صورت به تصریح قانون تجارت، در مقابل اشخاص ثالث، شرکت تضامنی محسوب خواهد شد و در نتیجه شرکای شرکت در برابر بدهی های آن متضامناَ مسئول خواهند بود. ضمناَ اسم هیچ کدام از شرکا نباید به همراه نام شرکت آورده شود والا شریکی که اسم او قید شده است، در مقابل اشخاص ثالث ، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.
سرمایه شرکا ممکن است نقدی یا غیرنقدی باشد و لازم است که تمام سرمایه نقدی پرداخت شود و تمام سهم الشرکه غیرنقدی قیمت گذاری و تسلیم شود. سرمایه شرکت با مسئولیت محدود را نمی توان به سهام تقسیم کرد؛ همچنین سهم الشرکه شرکا را نیز نمی توان به شکل اوراق تجاری قابل انتقال درآورد.

ثبت شرکت تکه دوزی

لازم به ذکر است، در قانون تجارت حداقل سرمایه برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود پیش بینی نگردیده ، ولی در لایحه اصلاح قانون تجارت ( مصوب 1384 هیات وزیران ) در ماده 742، حداقل سرمایه نقدی برای تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود، یکصد میلیون ریال تعیین شده که باید تماماَ به حساب شرکت در بدو تشکیل واریز شود.
اداره امور شرکت بر عهده مدیر یا مدیرانی است که شرکا آن ها را از بین خود یا از خارج، برای مدت محدود یا نامحدود انتخاب می کنند. برای شرکت با مسئولیت محدود، هر گاه تعداد شرکای آن دوازده نفر یا کمتر باشند، بازرسی پیش بینی نشده است؛ ولی اگر تعداد شرکا سیزده نفر یا بیشتر باشد، هیئتی به نام هیئت نظار ، مرکب از سه نفر عضو تشکیل می شود.
برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، علاوه بر اظهارنامه ثبت و اساسنامه نیاز به تنظیم شرکتنامه و امضاء آن توسط شرکاء می باشد که پس از تسلیم مدارک نامبرده به اداره ثبت شرکت ها، مرحله ثبت آن شرکت در چارچوب قانون تجارت آغاز و با درج آگهی تاسیس در روزنامه رسمی و یک روزنامه کثیرالانتشار محقق می گردد.

ثبت شرکت تکه دوزی سهامی خاص 
شرکت سهامی خاص، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آنان است. تعداد سهامداران شرکت سهامی خاص نباید از سه نفر کمتر باشد. ایجاد چنین شرکتی برای مقاصد گوناگون انجام می شود اما بیشتر برای امور تجاری مهم مناسب است.
لازم است بلافاصله قبل از نام شرکت یا بعد از آن عنوان " شرکت سهامی خاص " در تمام اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های آن به طور روشن و خوانا نوشته شود. سرمایه اولیه شرکت در موقع تاسیس نباید از یک میلیون ریال کمتر باشد. تمام سرمایه شرکت سهامی خاص را باید خود موسسان تامین کنند که ممکن است به صورت نقدی یا غیرنقدی باشد. پرداخت نقدی نباید کمتر از 35% بهای کل سهام باشد؛ ولی آورده غیرنقدی باید تماماَ ارزیابی و تسلیم شود.
شرکت سهامی خاص دارای اساسنامه و ارکان سه گانه یعنی ( مجمع عمومی عادی و فوق العاده ، هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، مرکب از اصلی و علی البدل و نیز مدیرعامل ) است.

ثبت شرکت

منافع شرکت به نسبت سهام ، بین سهامداران تقسیم می شود. یادآوری می کنیم که شرکت سهامی خاص نمی تواند ارواق قرضه منتشر کند و اصولاَ سهام آن قابل معامله در بازار بورس نیست.
برای تاسیس شرکت سهامی خاص، لازم است اظهارنامه ای که متضمن تعهد کلیه سهام و گواهی بانکی حاکی از پرداخت حداقل 35% کل سهام می باشد، به همراه ضمائم زیر به اداره مربوطه تسلیم شود.
1) اساسنامه شرکت که به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد.
2) صورتجلسه اولین مجمع عمومی مشتمل بر رسیدگی به سهام و انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان و اعلام قبولی آنان و ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد.
پس از ثبت و تاسیس شرکت تکه دوزی، می توانید به مزایای ذیل دست پیدا کنید :
1- کسب اعتماد و اطمینان اشخاص ( ثبت نمودن شرکت به کسب و کار شما شکل قانونی و موجهی خواهد بخشید و افراد تمایل بیشتری به همکاری با یک مجموعه قانونی خواهند داشت ).
2- امکان شرکت در مناقصه و مزایده و قراردادهای دولتی ( توضیح آنکه شخص حقیقی نمی تواند به صورت تکی و بدون داشتن شرکت ثبت شده در مناقصات و مزایدات دولتی ثبت نام کند و این امر، تنها برای اشخاص حقوقی مقدور است ) .
3- اخذ مجوزها ، امتیازات و اعتبارات از سازمان ها و نهادها ( وام )
4- اخذ و اعطاء نمایندگی رسمی ( اخذ نمایندگی از سایر شرکت ها منوط به ثبت نمودن شرکت است. برندهای معتبر داخلی و خارجی به لحاظ اجتناب از بروز مشکلات مالی و حقوقی، بیشتر با شرکت های ثبت شده که دارای اعتبار قانونی هستند قرارداد همکاری امضا می نمایند ) .
5- امکان تبلیغات گسترده و پربازده ( این امر ، برای مجموعه شما در صورتی قابل استفاده می باشد که کسب و کار و نامتان را به صورت رسمی ثبت نموده باشید ) .
6- امکان ورود به عرصه های بین المللی ( از طریق راه اندازی و تاسیس شرکت می توانید کسب و کار خود را گسترش دهید و این هنر را با صادرات و اخذ کارت بازرگانی به جهانیان بشناسانید ) .
از انتخابتان متشکریم.
منتظر دریافت سوالات شما هستیم .
هم چنین بخوانید :
- تعرفه و هزینه های ثبت شرکت

نظرات() 


 
• مواد غذایی :
هر ماده ای که برای تغذیه و حمایت بدن انسان مصرف شود ماده غذایی نام دارد.
مطابق دسته بندی اداره مواد غذایی و آشامیدنی، محصولات غذایی به شرح ذیل تقسیم می شوند:
1) گروه مواد اولیه، بسته بندی، نمک و افزودنی ها

2) گروه روغن، فرآورده های آردی، شیرینی و شکلات، غلات
3) گروه لبنیات، کنسروهای گوشتی و فرآورده های گوشتی
4) گروه آبمیوه ( انواع آبمیوه، نکتار، پوره، کنسانتره، نوشابه و نوشیدنی ها)
5) گروه خشکبار، ادویه، کنسروهای غیر گوشتی و محصولات و فرآورده های کشاورزی و چای
6) گروه ثبت ورود
در این مطلب قصد داریم به مجوزهایی که جهت فعالیت در زمینه مواد غذایی، لازم به دریافت آنها می باشید، اشاره کنیم.
• مجوز بهداشتی :
به پروانه تاسیس، مسئول فنی، بهره برداری و ساخت، همچنین مجوز ورود، ترخیص و صادرات محصولات مشمول قانون مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی بهداشتی، اطلاق می شود.
• پروانه تأسیس :
به مجوزی اطلاق می شود که پس از صدور پروانه بهره برداری صنعتی یا کارت شناسایی یا پروانه گواهی فعالیت صنعتی از وزارت صنایع یا جهاد و بر اساس اصول و ضوابط مربوطه، که قبلاً هماهنگ شده است، توسط معاونت غذا و دارو دانشگاه، صادر می شود.
• پروانه مسئول فنی :
مسئول فنی به فردی اطلاق می شود که دارای شرایط لازم جهت کنترل و نظارت بر تولید، در کارگاه ها و کارخانجات، با مدارک تحصیلی حداقل کارشناسی باشد. مؤسسات مشمول قانون در زمان اخذ پروانه ساخت، بایستی دارای مسئول تایید شده از طرف معاونت غذا و دارو دانشگاه بوده و پروانه مسئولیت فنی را اخذ کرده باشند.
• پروانه بهره برداری :
برای واحد تولیدی، در صورت داشتن شرایط و ضوابط از نظر تجهیزات و امکانات و پس از صدور پروانه تاسیس و مسئول فنی، صادر می شود.
• پروانه ساخت :
پروانه ساخت به مجوزی اطلاق می شود که فرمول ساخت تایید شده از طرف اداره کل نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی در آن درج شده و زمانی صادر می شود که پروانه های تاسیس، مسئول فنی و بهره برداری صادر شده باشد.
• مجوز ورود کالا :
مجوزی است که بر طبق مقررات واردات و صادرات وزارت بازرگانی و در صورت تکمیل مدارک مربوطه، توسط اداره کل نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی و یا ادارات تابعه، بر حسب مورد، پس از طی مراحل قانونی و بررسی های لازم صادر می شود و در واقع موافقت اولیه برای ورود کالای مورد نظر به کشور می باشد.
• مجوز ترخیص کالا :
مجوزی است که پس از ورود کالا به گمرک کشور و پس از تایید قابلیت مصرف و طی مراحل قانونی، برابر مقررات مربوطه، صادر می شود.
• مدارک لازم جهت صدور پروانه تاسیس و بهره برداری :
1- درخواست کتبی به عنوان اداره نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی مربوطه.
2- ارائه تصویر پشت و روی برابر اصل شده پروانه بهره برداری معتبر از وزارت صنایع با ادارات تابعه یا در موارد مربوطه، از وزارت جهاد.
3- تکمیل و ارائه فرم تاسیس که توسط اداره نظارت، تحویل متقاضی می شود. ضمناً کلیه صفحات فرم مذکور، پس از تکمیل باید به تایید مسئول اداره نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی رسیده و ممهور به مهر دانشگاه مربوطه باشد.
4- نشانی کامل محل با رسم کروکی.
5- ارائه کروکی نقشه محل با ذکر متراژ کلیه قسمت های مختلف (سالن تولید، بسته بندی، انبار مواد اولیه، انبار محصولات ساخته شده، آزمایشگاه، سرویس های بهداشتی کارگران و غیره). کروکی می بایستی در محل توسط کارشناسان مربوطه بررسی و در صورت تایید مهر و امضاء شود.
6- ارائه مدارک مربوط به ثبت شرکت و ارائه روزنامه رسمی.
7- هر گونه تغییر نام، تغییر محل، تغییر نوع تولیدات و غیره لازم است در پروانه صادره از طرف اداره کل صنایع یا جهاد کشاورزی اصلاح و تصویر پشت و روی برابر اصل شده پروانه مزبور را ارائه گردد.
8- ارائه تصویر تصویر تاییدیه سازمان حفاظت محیط زیست ( به غیر از شهرهای صنعتی) در پاره ای موارد با توجه به نوع محصول که اثرات سوء بر محیط اطراف داشته باشد.
9- ارائه تاییدیه بهداشتی در مورد سیستم آب و فاضلاب و سایر موارد مربوطه با توجه به نوع محصول و رد صورت نیاز.
10- بازدید از موسسه، جهت تکمیل فرم بهره برداری که می تواند همزمان با بررسی کروکی موضوع بند 5 باشد.
11- تطبیق مؤسسه با حداقل ضوابط فنی و بهداشتی مربوط به هر نوع محصول.
12- تاییدیه کارشناس و یا کارشناسان بازدید کننده در قسمت مربوطه، ضمنا کلمه نسخ باید ممهور به مهر اداره نظارت و مسئول مربوطه باشد.
13- در موقع اصلاح یا تغییر خطوط پروانه های تأسیس و بهره برداری، ارائه مدارک مربوطه به بندهای یک، دو،سه و پنج و نیز اصل پروانه های تاسیس و بهره برداری جهت اصلاح ضروریست.
• مدارک لازم جهت صدور پروانه مسئول فنی :
الف) مدارک تحویلی توسط مؤسسه :
1- تصویر کلیه صفحات شناسنامه، یک نسخه.
2- ارائه گواهی طی دوره کارآموزی در صنعت مربوطه توسط مسئول فنی الزامی می باشد.
3- برای فارغ التحصیلان رشته های دبیری، در صورت کسب موافقت قبلی این اداره کل یا ارائه حکم قطعی بازنشستگی الزامی است.
4- مشمولین طرح نیروی انسانی، بایستی معافیت از طرح یا گواهی مبنی بر گذراندن طرح مذکور رأی از اداره کل تامین نیروی انسانی، ارائه نمایند.
5- تصویر مدارک تحصیلی (ارائه درسی و واحدهای گذرانده شده در دوره تحصیلی کارشناسی یا بالاتر در صورت نیاز).
6- پنج قطعه عکس 46.
7- ارائه تاییدیه ارزش تحصیلی صادره از دانشگاه مربوطه؛ در مورد فارغ التحصیلان خارج از کشور، تاییدیه وزارت علوم و تحقیقات و فناوری، در مورد دانش آموختگان دانشگاه آزاد.
8- ارائه اصل پروانه مسئول فنی قبلی و استفای قطعی ایشان، در خصوص مؤسساتی که مسئول فنی آن ها تغییر می کند الزامی است.
9- مدارک فوق به انضمام نام کتبی می بایستی از طرف مؤسسه مربوطه، به اداره نظارت بر مواد غذایی مربوطه ارسال و طی آن، مسئول فنی را معرفی نمایند.
ب) مدارکی که توسط اداره تابعه، در دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور، پس از تأیید و مطابقات با چارت مسئولین فنی، تکمیل خواهد شد :
1- اخذ کلیه مدارکی که در بند الف اشاره شد.
2- تحویل فرم های مربوط به مسئولین فنی.
3- برگ سوگندنامه مسئول فنی و مؤسسه و سرمایه گذار.
4- قرارداد استخدامی بین کارخانه و مسئول فنی و برگ پرسشنامه مسئول فنی.
• مدارک لازم جهت صدور و تمدید پروانه ساخت :
1- دارابودن پروانه تأسیس و بهره برداری و پروانه مسئول فنی.
2- تکمیل و ارائه فرم درخواست صدور پروانه ساخت ( تکمیل و امضاء شده توسط مسئول فنی).
3- ارائه فرم برچسب با مطالب مندرج بر روی آن.
4- ارائه تصدیق ثبت نام نهایی محصول.
5- ارائه فیش بانکی، جهت صدور پروانه، مطابق تصویب نامه هیات وزیران که بر حسب مورد اعلام می شود.
6- در خصوص تمدید پروانه های ساخت ارائه اصل پروانه های ساخت، قبلی و رعایت مفاد بند 1و2و3و4 الزامی است.
• مدارک لازم جهت صدور مجوز واردات مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی :
برای ورود کالاهای مشمول ماده 16 قانون مواد خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی که بر طبق مقررات واردات و صادرات وزارت بازرگانی، ورود آنها بلامانع می باشد. لذا متقاضی ابتدا باید مدارک ذیل را تکمیل و ارائه نماید:
1- پیش نویس نمونه در صورت لزوم.
2- اصل اوراق ثبت سفارش تکمیل شده به انضمام یک برگ تصویر صفحه اول آن.
3- سه نسخه پیش فاکتور (پروفرما) اصل، به انضمام دو برگ تصویر آن.
4- آنالیز معتبر مرتبط با پروفرم کالا شامل مشخصات کامل فیزیکی، شیمیایی و در صورت لزوم مشخصات میکروبی.
5- در صورت داشتن سابقه ورود کالا با همان مشخصات قبلی تولید کننده و آنالیز کالا، تصویر پیش فاکتور سابقه، ضمیمه می گردد.
پس از بررسی آنالیز و مطابقت آن با استانداردهای ملی یا منابع معتبر خارجی از قبیل (BP USP WHO ) و غیره مجوز ورود صادر خواهد شد.
• مدارک لازم جهت صدور مجوز ترخیص مواد اولیه غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی :
برای صدور مجوز ترخیص، متقاضی می بایست، مدارک زیر را تکمیل و به اداره کل نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی و یا ادارات نظارت تابعه ارائه نماید :
1- اصل نسخه دوم متقاضی (نسخه دوم پروفرم تایید شده در مرحله ورود).
2- اصل برگ آنالیز، به انضمام یک برگ تصویر آن پس از بررسی مدارک و کنترل کلیه مشخصات، از گمرک ورودی اقدام به نمونه برداری گردیده و به همراه برگ آنالیز تایید شده به آزمایشگاه های کنترل غذا و دارو ارسال تا پس از مطابقت نمونه با آنالیز مربوطه مجوز مصرف صادر شود.
3- فاکتور کالا ( به انضمام یک برگ تصویر آن).
4- اصل گواهی بهداشت و قابلیت مصرف، مرتبط با فاکتور که به تایید مقامات ذی صلاح بهداشتی کشور مبدأ رسیده و ممهور به مهر سفارت جمهوری اسلامی ایران باشد.
• نحوه صدور مجوزهای بهداشتی :
_ پروانه تاسیس : پروانه تاسیس موسسات مشمول قانون بر اساس پروانه های بهره برداری صنعتی که از طرف وزارت صنایع و یا جهاد کشاورزی صادر شده و تصویر برابر اصل شده آن همراه با سایر مدارک که قبلاً اعلام شده، به این معاونت ارسال می شود و با توجه به رای کمیته فنی مورخ 6/6/1379 که به معاونت غذا و دارو دانشگاه تفویض اختیار گردیده صادر می شود و در مواد خاص، در کمیته فنی مطرح و پس از تایید کمیته صادر می گردد.
_ پروانه بهره برداری : پروانه بهره برداری پس از صدور پروانه تأسیس یا به طور همزمان و در صورت داشتن ضوابط مربوطه از نظر امکانات، ماشین آلات و تجهیزات و ارسال فرم بهره برداری و نیز تایید شرایط فنی و بهداشتی مؤسسه در معاونت غذا و دارو دانشگاه صادر می شود.

نظرات() 

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو